
بعد مرگ
دانلد آنتریم
نویسنده
گمان • عماد مرتضوی

Donald Antrim
دانلد آنتریم متولد سال ۱۹۵۸ در ایالات متحده ی آمریکا است. او تاکنون سه رمان با نام های برای جهانی بهتر به آقای رابینسون رأی دهید، صد برادر و اثبات باور و همچنین یک مجموعه داستان کوتاه با نام تلألؤ زمردین هوا به چاپ رسانده که مشتمل بر هفت داستان کوتاه است که پیش تر در مجله ی نیویورکر منتشر شده بود. چند جستار و گزارش و نیز یک کتاب غیرداستانی از او با نام حیات پس از مرگ منتشر شده که خاطراتی است از مادرش. برای فهم و قضاوت سبک نگارش آنتریم باید آن را در زمینه ای گسترده تر قرار داد و سنجید. به زعم جاستین تِیلر، بکت برای دوری از ماندن زیر آوار نفوذ و تأثیر جویس ۱۸۰ درجه چرخید تا به آن کمدی تراژیک منحصربه فرد دست پیدا کند و پس از او، بارتلمی درست با همان نیت به نسل جویس رجوع کرد و از مدرنیسم وام گرفت. حال، آنتریم برای دور زدن بارتلمی می بایست راه بکت را می رفت. شخصیت پردازی و درونیت مشخصه ی بارز آثار آنتریم است و این نویسنده بی رحمانه به کندوکاو در این دو مقوله می پردازد. رمان های او همه تک گویی های درونی قهرمانان داستا ن اند. در آثار بکت نیز کشاکش ذهن با خودش مرکزیت دارد و این کشاکش نهایتاً جهانِ بیرون را در محاق قرار می دهد و سپس آن را به کلی محو می کند، اما در آثار آنتریم تک گویی ها در جهانِ خودِ ما اتفاق می افتد نه در خلأ بکتی و همین امر است که آنتریم را متمایز می کند.آنتریم در سال ۲۰۱۳ موفق شد جایزه ی معتبر «نابغه ی» مک آرتور را از آن خود کند و مجله ی نیویورکر در سال ۱۹۹۹ او را در فهرست «۲۰ نویسنده ی برتر زیر ۴۰ سال» خود قرار داد. او اکنون در دوره ی کارشناسی ارشد دانشگاه کلمبیا به تدریس می پردازد و در بروکلین زندگی می کند.