شاطر عباس صبوحی قمی

شاطر عباس صبوحی قمی (زاده ۱۲۵۷ ه.ق - درگذشته ۱۳۱۵ ه.ق) از شاعران توانمند دوره قاجار بوده است. شاطر عباس فرزند محمدعلی در تاریخ ۱۲۵۷ قمری در شهر قم متولد شده و در آنجا به شغل نانوایی اشتغال داشته است و بعد به تهران آمده و تا پایان زندگی اش را در این شهر گذرانده است علاقه اش به شعر و شاعری او را به شنیدن و حفظ کردن اشعار و غزلیات شعرای پیشین واداشته و همین امر یک مبدأ عالی و سرچشمهٔ الهام بخش برای شاعری او قرار گرفته است. معروف است که وقت نان پختن نویسنده ای را کنار خود می نشانده و در ضمن کار شعر می سروده و نویسنده یادداشت می کرده است. وفات او در سال ۱۳۱۵ قمری بوده است.