جواد مجابی

جواد مجابی، شاعر، نویسنده، طنزپرداز، روزنامه‌نگار و منتقد ادبی و هنری ایرانی، در ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در قزوین متولد شد و در ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ در تهران درگذشت. او در دانشگاه تهران حقوق خواند و سپس دکترای اقتصاد گرفت، اما مسیر حرفه‌ای زندگی‌اش بیش از هر چیز با ادبیات، مطبوعات و هنرهای تجسمی پیوند خورد. مجابی از دهه ۱۳۴۰ به‌طور جدی وارد فضای ادبی و مطبوعاتی ایران شد و سال‌ها به عنوان روزنامه‌نگار و دبیر بخش فرهنگ و هنر روزنامه اطلاعات فعالیت کرد و با نشریاتی چون فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت. نخستین مجموعه شعر او با عنوان فصلی برای تو در سال ۱۳۴۴ منتشر شد و پس از آن طی بیش از شش دهه فعالیت فرهنگی، ده‌ها اثر در قالب شعر، داستان کوتاه، رمان، طنز، نمایشنامه و پژوهش‌های ادبی و هنری منتشر کرد. شب ملخ، شهربندان، مومیایی و بنفشه‌های سراشیب از رمان‌های او و عبید بازمی‌گردد، نیشخند ایرانی و تاریخ طنز ادبی ایران از آثار شناخته‌شده‌اش در زمینه طنز و پژوهش ادبی هستند. مجابی همچنین توجه ویژه‌ای به هنرهای تجسمی داشت و از منتقدان و پژوهشگران باسابقه هنر مدرن ایران بود و نوشته‌ها و پژوهش‌های متعددی درباره نقاشان و جریان‌های هنر معاصر ایران منتشر کرد. شناخت‌نامه احمد شاملو و شناخت‌نامه غلامحسین ساعدی نیز بخشی از فعالیت او در زمینه شناخت و معرفی چهره‌های مهم ادبیات معاصر ایران را نشان می‌دهند. گستردگی فعالیت مجابی از شعر و داستان تا طنز، روزنامه‌نگاری و نقد هنر باعث شده کارنامه او تصویری چندوجهی از بیش از نیم قرن حضور مستمر در فضای ادبی و هنری معاصر ایران باشد.