هربرت مارکوزه

هربرت مارکوزه یکی از برجسته ترین فیلسوفان و نظریه پردازان اجتماعی قرن بیستم و از اعضای اصلی مکتب فرانکفورت بود. او به دلیل نقد عمیق سرمایه داری، جامعه مصرفی و فرهنگ توده ای شهرت دارد و آثارش تأثیر زیادی بر جنبش های دانشجویی دهه ۱۹۶۰ گذاشت.زندگیمتولد ۱۸۹۸ در برلین و درگذشته ۱۹۷۹ در آلمان.در دانشگاه فرایبورگ نزد مارتین هایدگر تحصیل کرد، اما بعدها از اندیشه های او فاصله گرفت.با روی کار آمدن حکومت نازی در سال ۱۹۳۳، آلمان را ترک کرد و به آمریکا مهاجرت کرد.در دانشگاه هایی مانند کلمبیا، هاروارد، براندایس و دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو تدریس کرد.مارکوزه معتقد بود که جوامع صنعتی مدرن، حتی اگر ظاهراً آزاد باشند، از طریق تبلیغات، رسانه ها، مصرف گرایی و فناوری، افراد را به شکلی نامحسوس کنترل می کنند.برخی از مفاهیم کلیدی او عبارت اند از:انسان تک ساحتی (One-Dimensional Man): انسان مدرن به جای تفکر انتقادی، در چارچوب ارزش های مصرفی و نظام موجود می اندیشد.نیازهای کاذب: بسیاری از خواسته هایی که افراد احساس می کنند دارند، توسط نظام اقتصادی و تبلیغات ایجاد می شوند، نه از نیازهای واقعی انسان.رهایی: او باور داشت که آزادی واقعی زمانی ممکن است که انسان از سلطه اقتصادی، فرهنگی و روانی رها شود.مارکوزه از مهم ترین چهره های نظریه انتقادی به شمار می رود. او الهام بخش بسیاری از جنبش های دانشجویی، روشنفکران چپ و پژوهشگران علوم اجتماعی در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود. با این حال، برخی منتقدان معتقدند که نگاه او به سرمایه داری و فرهنگ مدرن بیش از حد بدبینانه است.