بهرام صادقی

بهرام صادقی در ۱۸ دی ۱۳۱۵ در نجف آباد به دنیا آمد. او تا سال ۱۳۳۴ در اصفهان زندگی کرد و سپس برای ادامه تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، به تهران سفر کرد. از سن بیست سالگی هم زمان با تحصیل در رشته ی پزشکی، داستان هایش را در مجلات ادبی به چاپ می رساند. وی پس از سی سالگی کمتر می نوشت. اولین داستان کوتاه اش وقتی بیست سال سن داشت منتشر شد و «ملکوت»، تنها داستان بلندش، را در بیست و پنج ساله گی منتشر کرد. مجموعه داستان «سنگر و قمقمه های خالی»، داستان بلند «ملکوت» و چند داستان کوتاه پراکنده، کل آثار او را تشکیل می دهند. همین دو کتابِ چاپ شده آن قدر بود که او را از بزرگ ترین داستان نویسان معاصر ایران و صاحب سبکی پیشرو بدانند. بهرام صادقی در شامگاه دوازدهم آذر ۱۳۶۳ به دلیل ایست قلبی در منزلش در تهران درگذشت.