آشنایی با ویتگنشتاین

در کتاب آشنایی با ویتگنشتاین پل استراترن گزارشی مختصر و تخصصی از زندگی و عقاید ویتگنشتاین ارائه می کند و تأثیر آن ها را بر تلاش انسان برای درک وجودش در جهان توضیح می دهد. این کتاب همچنین شامل منتخبی از آثار ویتگنشتاین است. فهرست مختصری از خواندن پیشنهادی برای کسانی که می خواهند ادامه دهند. و گاهشماری هایی که ویتگنشتاین را در عصر خودش و در طرح وسیع تر فلسفه قرار می دهد. لودویگ یوزف یوهان ویتگنشتاین فیلسوف نامدار اتریشی قرن بیستم بود که باب های زیادی را در فلسفهٔ ریاضی، فلسفهٔ زبان، و فلسفهٔ ذهن گشود. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۷، ویتگنشتاین در دانشگاه کمبریج تدریس کرد. ویتگنشتاین برجسته ترین دانشجوی برتراند راسل است و راسل او را جانشین خود می دانست و از او به همراه راسل و گوتلوب فرگه و جرج ادوارد مور به عنوان پایه گذاران فلسفه تحلیلی یاد می شود. ویتگنشتاین تنها فیلسوفی است که تمامی آرا و آثار وی بر محور زبان استوار است. او معتقد است که تمام فلسفه نقادی زبان است. در هر دو دوره مقصد و غرض وی فهم ساختار و حدود زبان است وی در دوره نخست معتقد است که ساختار واقعیت، ساختار زبان را تعیین می کند و زبان نمی تواند جهان و واقعیت را برتاباند. این نظریه آن چنان ژرف صورت بندی و معماری شده بود که برتراند راسل را نیز به وجد آورده بود. ویتگنشتاین در مرحله دوم تأمل فلسفی خود، از رهیافت نخست انتقاد و آن را طرد می کند و در عوض هر گونه نظریه پردازی را نامربوط به فلسفه دانسته و معنا را در کاربرد زبان جستجو می کند که این کاربرد نیز تحت تاثیر توصیفی است که او تحت عنوان صورت زندگی از آن یاد می کند. در کتاب آشنایی با ویتگنشتاین پل استراترن گزارشی مختصر و تخصصی از زندگی و عقاید ویتگنشتاین ارائه می کند و تأثیر آن ها را بر تلاش انسان برای درک وجودش در جهان توضیح می دهد. این کتاب همچنین شامل منتخبی از آثار ویتگنشتاین است. فهرست مختصری از خواندن پیشنهادی برای کسانی که می خواهند ادامه دهند. و گاهشماری هایی که ویتگنشتاین را در عصر خودش و در طرح وسیع تر فلسفه قرار می دهد. لودویگ یوزف یوهان ویتگنشتاین فیلسوف نامدار اتریشی قرن بیستم بود که باب های زیادی را در فلسفهٔ ریاضی، فلسفهٔ زبان، و فلسفهٔ ذهن گشود. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۷، ویتگنشتاین در دانشگاه کمبریج تدریس کرد. ویتگنشتاین برجسته ترین دانشجوی برتراند راسل است و راسل او را جانشین خود می دانست و از او به همراه راسل و گوتلوب فرگه و جرج ادوارد مور به عنوان پایه گذاران فلسفه تحلیلی یاد می شود. ویتگنشتاین تنها فیلسوفی است که تمامی آرا و آثار وی بر محور زبان استوار است. او معتقد است که تمام فلسفه نقادی زبان است. در هر دو دوره مقصد و غرض وی فهم ساختار و حدود زبان است وی در دوره نخست معتقد است که ساختار واقعیت، ساختار زبان را تعیین می کند و زبان نمی تواند جهان و واقعیت را برتاباند. این نظریه آن چنان ژرف صورت بندی و معماری شده بود که برتراند راسل را نیز به وجد آورده بود. ویتگنشتاین در مرحله دوم تأمل فلسفی خود، از رهیافت نخست انتقاد و آن را طرد می کند و در عوض هر گونه نظریه پردازی را نامربوط به فلسفه دانسته و معنا را در کاربرد زبان جستجو می کند که این کاربرد نیز تحت تاثیر توصیفی است که او تحت عنوان صورت زندگی از آن یاد می کند.

نکوداشت های این کتاب نیز بر شوخ، روشنگر،و مختصر و هر کدام از این کتاب های کوچک شوخ و دراماتیک هستند و حس زمان، مکان و شخصیت را ایجاد می کنند... نمی توانم به راهی بهتر از این کتاب برای آشنایی خود و دوستانم با تمدن غرب بیاندیشم تاکید می کنند.