آقای پیپ

در جزیره ای استوایی و جنگ زده که معلمان هم مانند سایرین، آن را ترک گفته اند، فقط یک مرد سفید پوست است که تصمیم به ماندن گرفته است: مردی عجیب به نام آقای واتس که همیشه سوژه ی اصلی کنجکاوی و تمسخر دیگران بوده و اکنون، خرابه های ساختمان مدرسه را جمع و جور می کند و هر روز برای بچه ها، کتاب آرزوهای بزرگ، اثر چارلز دیکنز، را می خواند. همزمان با طنین انداز شدن صدای توپ و خمپاره در کوه های اطراف، ماجراجویی های پسر یتیم و جوانی به نام پیپ در شهر لندن، ماتیلدای سیزده ساله و سایر هم سن و سالانش را میخکوب می کند. این قصه گویی ها خیلی زود به روستاهای دیگر نیز سرایت کرده و مردم با بازگویی حکایات مختلف، به پیکره ی اسطوره شناسی غنی گذشتگان شان روح تازه ای می دمند. اما در دنیایی که حتی کودکان برای حفظ بقای خود باید در تقلا و مبارزه ای دائمی باشند، قوه ی تخیل بسیار خطرناک است.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده ی جایزه ی کامن ولث سال 2007 و برنده ی جایزه ی کری یاما سال 2008 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر این داستان به یاد ماندنی به کاوش در قدرت و محدودیت های هنر می پردازد، با تأثیری بدیع و نثر جونز، بی نقص است تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.