از نخلستان تا خیابان

«از نخلستان تا خیابان» غزل ها، دوبیتی ها، رباعی ها، یک مثنوی و تعدادی شعر نو از علیرضا قزوه است که هرکدام بیانگر شیوه شاعری او هستند و توانایی اش را در به نظم کشیدن مضامین اجتماعی، سیاسی و... نشان می دهند. قزوه در این اثر از روزگار می نالد واز آدم ها دلگیر است. او غزل های این مجموعه را درسال های پایانی جنگ و به یاد شهدا سروده است. دوبیتی ها و رباعی ها نیز در سال های ۶۲- ۶۵سروده شده اند و مضامینی مانند غم و انتظار و آرزو دارند. قزوه در اشعار نویش که آخرین بخش این مجموعه است، با زبانی طنز مسائل اجتماعی جامعه را نقد کرده است.