اسکله

طبقه بندی سینمایی اسکله، که فیلمی است کم تر از سی دقیقه سیاه و سفید و کمابیش متشکل از تصاویر ثابت به همراه ترکیبی الهام بخش از گفتار متن روی تصویر، جلوه های شنیداری و موسیقی، کار سختی است و عنوان بندی ابتدایی اش با توصیف آن در مقام «فوتورمان» تلویحا به چنین چیزی اشاره می کند. با سازوکاری فراموش نشدنی، داستان سربازی را روایت می کند که در اردوگاه زیرزمینی زندانیان سیاسی جنگی در فرانسه ی پسا آخر زمانی تحت اسارت است و از او مانند موش آزمایشگاهی در آزمایش های سفر در زمان استفاده می کنند. سرباز در خاطرش تصویر ذهنی دوران کودکی خود از چهره یک زن و مرگ مردی را حفظ کرده که در اسکله فرودگاه ارلی پاریس شاهد آن بوده. زندانبان هایش نیروی این تصویر را استثمار می کنند، ابتدا برای آن که او را به گذشته بازگردانند که آن جا دوباره زن را ملاقات می کند. سپس برای آنکه او را به آینده بفرستند تا از سرنوشت بازماندگان [کنونی] بشریت محافظت کند.