اشعار فارسی پراکنده در متون

زبان فارسی از دیرباز بعنوان زبان مشترک اقوام ایرانی نقشی اساسی در ارتباط این اقوام با یکدیگر داشته است و از همین روی، یکی از مهم ترین بنیان های ملیت ایرانی به شمار می آید. شواهد تاریخی نشان می دهد که این زبان در سده های پیشین یکی از دژهای استوار برای نگهداری از ملیت ایرانی بوده است.