انسان، دولت و جنگ

علل جنگ چیست؟ چگونه می توان جهان را آرام تر کرد؟ در این اثر برجسته از نظریه روابط بین الملل، که اولین بار در سال 1959 منتشر شد، محقق برجسته ی واقع گرا، کنت ان. والتز، تحلیلی بنیادی از ماهیت تضاد بین دولت ها ارائه می کند. او آثار فیلسوفان سیاسی کلاسیک، مانند سنت آگوستین، هابز، کانت، و روسو، و روانشناسان و انسان شناسان مدرن را بررسی می کند تا ایده هایی را که برای توضیح جنگ بین دولت ها و نسخه های مربوط به صلح است، کشف کند. این کتاب در زمینه ی تئوری روابط بین الملل برای ایجاد سه «تصویر تحلیلی» که جهت توضیح تعارض در سیاست بین الملل استفاده می شود، تأثیرگذار است: نظام بین الملل، دولت و فرد. مشارکت اولیه والتز در حوزه روابط بین الملل، کتاب او با عنوان انسان، دولت و جنگ در سال 1959 بود که نظریه های علل جنگ را در سه دسته یا سطوح تحلیل طبقه بندی کرد. والتز از این سطوح تحلیل به عنوان «تصویر» یاد می کند و از نوشته های یک یا چند فیلسوف سیاسی کلاسیک برای ترسیم نکات اصلی هر تصویر استفاده می کند. والتز بین سه «تصویر» از منشأ جنگ تمایز قائل می شود: تصویرهایی که رهبران فردی یا طبیعت انسانی را مقصر می دانند، آن هایی که ریشه در ترکیب داخلی دولت ها دارند و آن هایی که مربوط به ساختار نظام بین المللی است. این کتاب با پیشگفتاری از استفان ام. والت در مورد میراث و ارتباط مداوم کار والتز، زندگی جدیدی را به روابط بین الملل دائمی می بخشد.