انسان مسئله گون

«انسان مسئله گون»، یکی از آثار فلسفی عمیق گابریل مارسل است که به پرسش های وجودی مربوط به ماهیت و سرشت انسان می پردازد؛ پرسش هایی که علم نمی تواند به آن ها پاسخ دهد و ممکن است غیرقابل حل یا حتی بی معنی به نظر برسند. گابریل مارسل، فیلسوف پیشرو اگزیستانسیالیست فرانسوی قرن بیستم، در صدد است تا وضعیت انسان و راز هستی شناختی او را که در قلب هستی نهفته است آشکار کند. در این کتاب، مارسل ماهیت مسئله گون انسان را نه به معنای مسئله ای که باید حل شود، بلکه به عنوان معما و رازی که وجود ما را تعریف می کند، معرفی می کند. او استدلال می کند که پرسش های اساسی درباره ی طبیعت انسان نه تنها توسط علم بی پاسخ است، بلکه برای درک آزادی ما و روح انسانی ما نیز حیاتی است. به طور کلی کتاب «انسان مسئله گون» به دو بخش تقسیم می شود. بخش اول طرح وضعیت انسان امروزی است؛ به عقیدۀ مارسل جامعۀ مدرن که مبتنی بر کارکرد و سودمندی اشخاص است، منجر به یک تجربۀ غیرانسانی می شود تا جایی ‎که افراد احساس می کنند مجبورند تنها با کارکرد و عمل خود زندگی کنند و در نتیجه، رفته رفته «غم و اندوه خفه کننده» و احساس مرگ گریبان گیر آن ها می شود. بخش دوم کتاب با عنوان «تشویش بشری» شامل تأملات مارسل در مورد اضطراب و تشویش انسان، یکی از موضوعات مورد توجه تمامی اگزیستانسیالیست ها، می باشد. نظریات مارسل در نوشتن این بخش از سنت غنی متفکرانی از جمله سنت آگوستین، پاسکال، کیرکگور، نیچه، سارتر و گوته سرچشمه گرفته است. درواقع مارسل در این بخش ذیل بیان نظریات این فیلسوفان دربارۀ موضوع تشویش، خود نیز نظریات خود را در تقابل یا همراهی با آن ها بیان می کند. باید اضافه کرد که کتاب «انسان مسئله گون»، در مجموع، رویکردی ملموس تر و انضمامی تر به بحث های هستی شناختی دارد. درواقع مارسل چارچوبی برای درگیرشدن با پرسش های وجودی به شیوه ای معنادار فراهم می کند. وی از طریق گفتمان فلسفی خود دیدگاهی از انسانیت ارائه می دهد که هم چالش برانگیز و هم الهام بخش است.