انسان و زمین

درک طبیعت، و مشخصا حیات وحش، پدیده ای پسامدرن است. همان طور که انسان در دورۀ مدرن با ساخت ابزار پیشرفته از نیازهای اولیۀ خود فاصله گرفت، در مرحلۀ بعد توانست برگردد و به گذشته های دوری نگاه کند که زندگی و زایشش از آن جا شکل گرفت. درواقع حالا انسان می تواند به موضوعی کلان تر از ابزارسازی یعنی اهمیت زیستگاه به عنوان پایۀ زندگی بر زمین نزدیک شود. اگر در آثار اولیۀ ادبی، طبیعت به عنوان نشانه ای از زیبایی حضور داشت امروزه، گذشته از زیبایی ذاتی طبیعت، وجود حیات بخش آن است که انسان، این رام کنندۀ بزرگ طبیعت را دوباره به سویش کشانده است. در تألیف و بررسی کنونی، علاوه بر شناخت اهمیت و ابعاد محیط زیست در عصر حاضر، در طی سه فصل، سه موضوع «چرایی حفظ حقوق طبیعت و حیوانات؛ نابودی زیستگاه های طبیعی؛ پدیدۀ شکار؛ و بحران آب» در داستان های چهار نویسندۀ خارجی (ارنست همینگوی، آیزاک باشویس سینگر، گی دو مو پاسان، تورگنی لیندگرن) و هشت نویسندۀ ایرانی (صمد طاهری، علی موذنی، محمد محمدعلی، محمد کشاورز، شهریار مندنی پور، حسین آتش پرور، احمد بیگدلی، بیژن نجدی) با دقت لازم و کافی تحلیل و بررسی شده است.