بازخوانی عرفانی مبانی هنرهای تجسمی

در زبان تصویر، حتی در دنیای امروز، ما می توانیم به وضوح نقاظر معنایی بی کم و کاستی را تجربه کنیم، در حالی که از بازخوانی آموزه های تصویری اسلاف سابق برای حفظ و ادامه فرهنگ تصویری جامعه نمی توان چشم پوشی کرد. اصول و ارزش های بصری و جنبه های معنایی آنها در ادبیات هنری و تجسمی ایران پس از اسلام یک نقش کلان را در تأسیس بر روی خشونت ها، بیان ها، و مدل های قدیمی ایفا کرده اند. این مطالب نه تنها بر صورت و ظاهر مورد توجه قرار می گیرند بلکه ارتباط نهانی با افکار و الگوهای فرهنگی عمیقتر را بازتاب می دهند. کتاب «بازخوانی عرفانی مبانی هنرهای تجسمی» به چگونگی دیدار هنرمند ایرانی از جهان و تجسم آن پیرامون خود می پردازد؛ نمونه های تصویری و نقل شده از کتب عرفانی در این متن حاضر، با استفاده از عناصر و ویژگی های بصری، تصویری جدید از افکار هنرمندان ایرانی در زمینه شناخت عمیق اجزا و خصوصیات تصویری ارائه می دهند. نقطه به مثابه نمایانگر وحدانیت، خط نمایانگر عقل کل و نقش ایجادی، اشکال به عنوان نماد پدیده های کائنات، و رنگ با تطبیق با نظام های چندگانه وجود، همه اینها اشکالی از کثرت در وحدت و کمال در آفرینش را نمایان می کنند. برای بهره برداری کامل از این محتوا و بهترین درک از نگاه هنری ایرانی، بهتر است که این کتاب را با دقت و با تأمل عمیق مطالعه نمایید.