تاریخ سینمای ایران

«تاریخ سینمای ایران 1358 تا 1369» در واقع جلد دوم کتاب تاریخ سینمای ایران نوشته ی جمال امید است. او فعالیت مطبوعاتی خودش را از سال 1343 شروع کرده است و سال ها نیز در کارهای اجرایی سینما فعال بوده است، اما فعالیت عمده ی او کار بر روی تاریخ سینمای ایران است و تاکنون کتاب های متعددی در این زمینه تالیف کرده است که این کتاب یکی از این کتاب هاست. سال 1358 مقطع مهم و حساسی نه تنها در جامعه ایران بلکه در سینما ایران نیز هست. در سینما همه چیز سردرگم و در حال تعلیق است و نیاز به ایجاد بنایی جدید است. تعداد اندکی از سینماگران قبل از اتقلاب در سال های اول انقلاب دست به ساخت فیلم هایی می زنند که گمان می کنند مطابق ایدئولوژی حاکم است و به آن ها امکان ادامه ی فعالیت را می دهد. اما بسیاری از این فیلم ها رنگ پرده را نمی بینند و یا اکران های محدودی دارند. بعدتر نیز به خاطر رعایت نکردن مسئله حجاب بسیاری از این فیلم های بایگانی می شوند. در این مقطع سینمای ایران نیاز به خونی تازه دارد؛ فیلم سازانی تازه نفس و سینمایی از نوع دیگر، سینمای ایران نیازمند یک انقلاب است؛ همه چیز باید تغییر کند. نوع نگاه، نوع قصه ها، بازیگران و کارگردان ها. کم کم سینمایی جدید در این محیط تازه و تا حد زیادی گل خانه ای جوانه می زند. جمال امید در این جلد از تاریخ سینما با جزییات به این تحولات می پردازد. مولف کتاب همه ی فیلم های تولید شده در این دوره را به طور کامل و با جزییات معرفی و بررسی می کند. سازندگان و دست اندرکار فیلم ها را معرفی و علاوه بر این شرایط تولید فیلم و موقعیت فیلم سازی در این دوره ی حساس را نیز تشریح می کند. از سال 1362 سینمای ایران تقریبا از سرگردانی رها می شود و سر و شکل منظم تر و فکرشده تری پیدا می کند. در کتاب تاریخ سینمای ایران می توان این روند را پی گرفت و دریافت که چگونه سینمای نوین ایران در آن سال ها پا می گیرد. «تاریخ سینمای ایران 1358 تا 1369» مرجعی کامل و جامع درباره ی سینمای ایران از نخستین روزهای پس از انقلاب تا سال 1369 است. جمال امید در طی سال های طولانی با تحقیق و جستجو توانسته است چنین مرجع کاملی را فراهم کند که بسیار به کار منتقدان و علاقمندان به سینما و پژوهشگران تاریخ سینما می آید.