تائوت چینگ

کتاب تائوت چینگ، اثری نوشته ی لائوتزو است که در سال 400 پیش از میلاد مسیح به رشته ی تحریر درآمد. این کتاب هوشمندانه، اسرارآمیز و فوق العاده شاعرانه را می توان روح عرفانی و معنوی آیین «تائویسم»، یکی از سه مذهب بزرگ چین باستان، تلقی کرد. «تائو» را اغلب «راه» یا «مسیر» ترجمه می کنند اما معنای عمیق تر آن را می توان یک نیروی زندگیِ جهانی در نظر گرفت که در پیرامون و درون همه چیز جریان دارد. کتاب تائوت چینگ به ما می آموزد که خوشبختی را می توان در یکی شدن با این نیرو پیدا کرد؛ اتحادی که ما را قادر می سازد در هماهنگی، تعادل و آرامش زندگی کنیم و ارزش هایی اخلاقی همچون فروتنی، میانه روی و مهربانی را در خویش بپرورانیم.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو فهرست برترین آثار فلسفی گودریدز اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر مجموعه ای مهم از اندرزها، برآمده از دوره ای خطیر در تاریخ فلسفه ی تائویسم، زیبا و قابل فهم و عمیقا خردمندانه تاکید می کنند.