تحلیل ذهن

کتاب تحلیل ذهن، اثری نوشته ی برتراند راسل است که نخستین بار در سال 1921 منتشر شد. این کتاب، مفهومی جدید از ذهن را به وجود آورد و یکی از بدیع ترین و جذاب ترین پرداخت ها به دانش را ارائه کرد. راسل با بهره گیری از آثار روانشناس هایی چون ویلیام جیمز، به شکلی جامع و هوشمندانه، موضوعاتی چون باور، خواسته، عادت، حافظه، معنا و قانون علیت را مورد تحلیل و بررسی قرار می دهد. استدلال های او به بستری برای بسیاری از تئوری های ذهن در آینده تبدیل شد و همچنین، چارچوبی را برای آثار فلسفی بعدی خودش فراهم کرد. برتراند راسل در کتاب تحلیل ذهن، تحلیلی تلفیقی از مادی گرایی روانشناسی و ضد-مادی گرایی فیزیک ارائه می کند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برتراند راسل برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1950 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر این اثر همچنان به عنوان یکی از مهم ترین آثار فلسفه ی ذهن باقی مانده است، تجربه ای لذت بخش و یکی از مهم ترین و جالب ترین کتاب های راسل تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز ماندگاری رویاها و خاطره ها را برجسته می کنند.