ترانه ی آبی و اورمیای بنفش

ترانه ی آبی و اورمیای بنفش دو منظومه ی اپرایی در بیان افسانه های دریاچه ی اورمیه هستند که بعد از سرایش به زبان های مختلف ترجمه شده اند. ـ ترانه ی آبی با الهام از یک افسانه و اعتقاد مردم سواحل دریاچه ی اورمیه سروده شد که معتقدند هرکس در اوایل بهار نیمه های شب رقص و معاشقه ی قوها را ببیند و به میان آن ها برود، رویین تن می شود. ـ اورمیای بنفش بر اساس اسطوره ی دختر مقدس معبد آب اورمیا که چشمانی بنفش داشت و نگهبان آب بود سروده شد که نقل است در هنگام حمله ی سرگون دوم به اورمیه، آتش بر ساحل دریاچه افروخت و مردمان را به آزادگی و مبارزه فراخواند. شبانگاه دستگیر و شکنجه اش کردند و لبانش را دوختند تا دعا بر آب نخواند. او تا سپیده دم با لبان دوخته راز دل با دریاچه گفت و صبح در ساحل دریاچه کشته شد. مردمان معتقدند از خاکستر او و چشمانش زنبق های بنفشی روییدند که هر سال در ساحل دریاچه می رویند و نگهبان آب و شهر و دریاچه هستند.