تعهد و آزادی

اگر دو فرض زیر را قبول کنیم، یعنی ادیپ دانا نیست و گنهکار نیست، بلکه تندهوش و زودخشم است، این دو گفتگو که "دردناکی سرنوشت ادیپ از دانایی است" و "دانایی سرچشمه گناه و رنج است" نه تراژدی ادیپ را توجیه می کنند و نه به نتیجه ای صحیح منجر می شوند. دانایی موجب رنج نیست، زیرا اگر ادیپ پرشور را دانا فرض کنیم، بر اساس خود شاهرخ مسکوب "کرامت او در شناخت اوست". بعلاوه، "دانایی رهایی ست برای همگان"، چون ساکنان شهر تب با کمک ادیپ، رازگشایی از آفت ابوالهول، خون آشام، رسته اند و "ادیپ در کار دانایی راز تقدیر را گشود" و مهم تر از همه "… رهایی دانایان نیز در دانایی است، نفس دانایی، رستگاری است". دیگر دانایی تنها وسیله نیست، بلکه هدف است و شوق دست یافتن به آن همه رنج را در خود غرق می کند، به همان صورت که "رهایی پرومته نیز در دانایی است