تلخی رهایی

کتاب تلخی رهایی در ۹ فصل نوشته شده و در پایان نیز اسناد و عکس هایی قرار داده شده اند. راوی این کتاب، علی بیگلری، در ۱۷سالگی در جبهه های غرب به اسارت نیروهای بعثی درآمد و پس از تحمل ۳سال ونیم سختی ها و تلخی های اسارت در اردوگاه های عراق، به ویژه کمپ اطفال، در عالم نوجوانی، برای گریز از رنج ها به اردوگاه اشرف پناه برد، اما برخلاف انتظار، آنجا هم حدود ۱۳ سال به معنای واقعی اسیر و زندانی شد. افراد این اردوگاه او را شست وشوی مغزی دادند و مدتی به خدمت گرفتند. در مقدمهٔ این کتاب آمده است که کتاب «تلخی رهایی» دنیای جدیدی از ادبیات پایداری را به روی خواننده گشوده است؛ چون حال وهوایش شبیه کتاب هایی نیست که با عنوان خاطرات از اسیران (آزاده های) دوران جنگ منتشر شده؛ همچنان که زندگی خود علی بیگلری هم مثل زندگی آزاده های دیگر نیست. قرارگاه، پادگان و یا اردوگاه اشرف اردوگاهی بود که سازمان مجاهدین خلق ایران در ۸۰ کیلومتری مرزهای ایران در استان دیالهٔ عراق برقرار کرده بود. این اردوگاه اشرف در سال ۱۳۶۵ و پس از انتقال مرکز اصلی سازمان مجاهدین خلق ایران به عراق و با حمایت حکومت صدام حسین تأسیس شد. گفته شده است که آخرین گروه از اعضای این سازمان در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی از قرارگاه اشرف خارج شدند؛ بااین حال همچنان شمار اندکی از اعضا در اردوگاه ماندند تا در نهایت در پی حمله ای در سپتامبر ۲۰۱۳ این اردوگاه به طور کامل تخلیه شد و اعضای مجاهدین برای همیشه از اردوگاه اشرف خارج و در جایی دیگر مستقر شدند. کتاب تلخی رهایی در ۹ فصل نوشته شده و در پایان نیز اسناد و عکس هایی قرار داده شده اند. راوی این کتاب، علی بیگلری، در ۱۷سالگی در جبهه های غرب به اسارت نیروهای بعثی درآمد و پس از تحمل ۳سال ونیم سختی ها و تلخی های اسارت در اردوگاه های عراق، به ویژه کمپ اطفال، در عالم نوجوانی، برای گریز از رنج ها به اردوگاه اشرف پناه برد، اما برخلاف انتظار، آنجا هم حدود ۱۳ سال به معنای واقعی اسیر و زندانی شد. افراد این اردوگاه او را شست وشوی مغزی دادند و مدتی به خدمت گرفتند. در مقدمهٔ این کتاب آمده است که کتاب «تلخی رهایی» دنیای جدیدی از ادبیات پایداری را به روی خواننده گشوده است؛ چون حال وهوایش شبیه کتاب هایی نیست که با عنوان خاطرات از اسیران (آزاده های) دوران جنگ منتشر شده؛ همچنان که زندگی خود علی بیگلری هم مثل زندگی آزاده های دیگر نیست. قرارگاه، پادگان و یا اردوگاه اشرف اردوگاهی بود که سازمان مجاهدین خلق ایران در ۸۰ کیلومتری مرزهای ایران در استان دیالهٔ عراق برقرار کرده بود. این اردوگاه اشرف در سال ۱۳۶۵ و پس از انتقال مرکز اصلی سازمان مجاهدین خلق ایران به عراق و با حمایت حکومت صدام حسین تأسیس شد. گفته شده است که آخرین گروه از اعضای این سازمان در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی از قرارگاه اشرف خارج شدند؛ بااین حال همچنان شمار اندکی از اعضا در اردوگاه ماندند تا در نهایت در پی حمله ای در سپتامبر ۲۰۱۳ این اردوگاه به طور کامل تخلیه شد و اعضای مجاهدین برای همیشه از اردوگاه اشرف خارج و در جایی دیگر مستقر شدند.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.