جمهوری روم

تاریخ همواره شاهد ویژگی های منحصر به فرد ملل و اقوام بزرگ بوده است. هر یک از این اقوام نسبت به جهان اطرافش و ارتباطش با این جهان به نگرش های خاص خویش دست یافته است. برای مثال، یونیان باستان مبتکران و خالقان بزرگی بودند. آن ها به ارزش فردی انسان اعتقادی عمیق داشتند و همواره حامی آزادی بیان فردی بودند. به زیبایی عشق می ورزیدند، زیبایی ای که در جای جای طبیعت رد و نشانش را می دیدند. یونیان خلاقیت فردی خویش را با عشقشان زیبایی ادغام کردند و در عرصه هنر، مجسمه سازی، معماری و ادبیات آثار بدیع و باشکوهی پدید آوردند، قابلیت و استعداد خاصی که در آن زمان به شالوده ماهیت ملی یونانیان شکل می داد، روح خلازز ایشان بود. از دیگر سو، رومی ها در عرصه فرهنگ، دستاوردهای بدیع چندانی نداشتند. دلیل این امر آن بود که رومی ها فرد را بیش از روحی آزاد و رها، بخشی از چیزی عظیم تر و مهم تر یعنی جامعه قلمداد می کردند. در روم فرد همیشه تابعه نظم بود، حکومت روم نیز براساس قوانینی منصفانه، ثابت و محافظه کارانه اداره می شد.