حاج خانم گل فوتبال

این کتاب داستان بلند طنزی است که بدون مقدمه شروع می‎شود؛ پسری که برای گذراندن دوران خدمت سربازی به تهران آمده و خانه اجاره کرده، همسایه خانمی میان سال به نام «گل» می شود که مادرزن صاحبخانه است. داستان از جایی شکل می گیرد که او دلباخته نوه حاج خانم یعنی «نفس» می شود و خود را درگیر ماجراهای آنها می کند. زاویه دید این کتاب من راوی اصلی است و راوی به طور مستقیم افکارش را با مخاطب در میان می گذارد. بخشی از طنز کتاب نیز به همین افکار مربوط می شود که با مسائل اجتماعی هماهنگ شده و حرفی برای گفتن دارد. زمینه سازی اتفاقات در فصل های ابتدایی به وسیله دیالوگ ها و موقعیت های مختلف به درستی انجام می شود و کمی طول می‎کشد تا شوخی ها جان بگیرند. با آمدن «آقا شعبان» و پیش آمدن چالش های فوتبالی بین او و حاج خانم، موقعیت های طنز بیشتر می شود و شوخی های راوی آنها را تکمیل می کند. این شوخی ها باعث می شود که راوی صرفا قصه گویی نکند و مخاطب با یک داستان معمولی روبرو نشود. همچنین مخاطب می تواند مسائل مختلف ورزشی و اجتماعی را از نگاه چندوجهی نویسنده ببیند، به آن بخندد، کمی فکر کند و از آن بگذرد تا به ادامه داستان برسد. در «حاج خانم گل فوتبال» شخصیت ها از پدر و مادر راوی، حاج خانم، بچه های محله، برادران میوه فروش و سوپرمارکت و حتی «نفس» به اندازه خودشان ایفای نقش می کنند و صحبت هایشان را طولانی نمی کنند. احترام به بزرگ ترها و خانواده، آداب عاشق شدن و ابراز علاقه و عاقبت نداشتن دروغگویی از جمله نکاتی است که در این کتاب آمده و با زبان طنز به خواننده گوشزد می شود. تضاد و تناقض در موقعیت های پیش آمده، استفاده از اطلاعات ذهنی و دانسته های خواننده و استفاده از جملات کوتاه از ویژگی های این کتاب است که باعث می شود مخاطب خود را در دل داستان پیدا کند. این کتاب داستان بلند طنزی است که بدون مقدمه شروع می‎شود؛ پسری که برای گذراندن دوران خدمت سربازی به تهران آمده و خانه اجاره کرده، همسایه خانمی میان سال به نام «گل» می شود که مادرزن صاحبخانه است. داستان از جایی شکل می گیرد که او دلباخته نوه حاج خانم یعنی «نفس» می شود و خود را درگیر ماجراهای آنها می کند. زاویه دید این کتاب من راوی اصلی است و راوی به طور مستقیم افکارش را با مخاطب در میان می گذارد. بخشی از طنز کتاب نیز به همین افکار مربوط می شود که با مسائل اجتماعی هماهنگ شده و حرفی برای گفتن دارد. زمینه سازی اتفاقات در فصل های ابتدایی به وسیله دیالوگ ها و موقعیت های مختلف به درستی انجام می شود و کمی طول می‎کشد تا شوخی ها جان بگیرند. با آمدن «آقا شعبان» و پیش آمدن چالش های فوتبالی بین او و حاج خانم، موقعیت های طنز بیشتر می شود و شوخی های راوی آنها را تکمیل می کند. این شوخی ها باعث می شود که راوی صرفا قصه گویی نکند و مخاطب با یک داستان معمولی روبرو نشود. همچنین مخاطب می تواند مسائل مختلف ورزشی و اجتماعی را از نگاه چندوجهی نویسنده ببیند، به آن بخندد، کمی فکر کند و از آن بگذرد تا به ادامه داستان برسد. در «حاج خانم گل فوتبال» شخصیت ها از پدر و مادر راوی، حاج خانم، بچه های محله، برادران میوه فروش و سوپرمارکت و حتی «نفس» به اندازه خودشان ایفای نقش می کنند و صحبت هایشان را طولانی نمی کنند. احترام به بزرگ ترها و خانواده، آداب عاشق شدن و ابراز علاقه و عاقبت نداشتن دروغگویی از جمله نکاتی است که در این کتاب آمده و با زبان طنز به خواننده گوشزد می شود. تضاد و تناقض در موقعیت های پیش آمده، استفاده از اطلاعات ذهنی و دانسته های خواننده و استفاده از جملات کوتاه از ویژگی های این کتاب است که باعث می شود مخاطب خود را در دل داستان پیدا کند.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.