حکایت هایی برای زمانۀ ما
Further Fables for Our Time
درباره کتاب
«حکایت هایی برای زمانۀ ما» اثر جیمز تربر، مجموعه ای جذاب و طنزآمیز از افسانه های مدرن است. این کتاب که اولین بار در سال 1956 منتشر شد، با استفاده از قالب کلاسیک داستان های اخلاقی، رفتارها و عادات انسانی و اجتماعی را با دیدگاهی انتقادی و طنزآلود بررسی می کند. تربر که به دلیل کارتون های درخشان و طنز تیز خود شناخته می شود، از شخصیت های حیوانی و انسانی عجیب و غریب برای نقد موضوعات پیچیده اجتماعی استفاده کرده و هم زمان برخی ابعاد جاودانه ی انسانی را به تصویر می کشد. حکایت های تربر در عین کوتاهی، بینش های عمیقی درباره ویژگی ها و تناقضات انسانی به خواننده ارائه می دهند. هر داستان، در قالبی مختصر و با پایان بندی اخلاقی، جوهره ی عیب ها و فضیلت های انسانی را نشان می دهد. تربر با شخصیت های حیوانی و انسانی منحصربه فرد، موضوعاتی چون غرور، طمع، صداقت، ریاکاری و تناقض های ذاتی را به شکلی طنزآمیز مطرح می کند. در داستان هایی مانند «خرسی که آن را رها کرد» و «مطمئن بسیار مناسب»، تربر به کنایه از هم نوایی کورکورانه با هنجارهای اجتماعی و ضعف هایی که در پس رفتارهای نمایشی و تبلیغات نهفته است، پرداخته و ریاکاری هایی را که در رفتار روزمره ی اجتماعی به چشم می خورد، به خوبی برجسته می کند. حکایت های تربر به جای ارائه پاسخ های مستقیم و تک بعدی، خوانندگان را به تفکر انتقادی و بازاندیشی درباره زندگی دعوت می کنند. اخلاقیات در این داستان ها اغلب به صورت کنایه آمیز و با پیچش های غیرمنتظره ای به پایان می رسد که طنزی تیز و هوشمندانه را به ذهن مخاطب می آورد و او را به چالشی ذهنی فراتر از افسانه های سنتی و اخلاقی می کشاند. به جای ارائه ی درس های ساده، تربر مخاطب را تشویق می کند که با نگاهی تیزبینانه تر به تناقضات و پیچیدگی های زندگی و ارزش های اجتماعی و شخصی خود بنگرد. «حکایت هایی برای زمانۀ ما» مجموعه ای هوشمندانه است که با طنز و انتقادی که دارد، همچنان در جامعه ی امروز نیز با مخاطبان ارتباط برقرار می کند. ترکیب طنز و نگاه عمیق تربر به مسائل انسانی باعث می شود این کتاب هم زمان هم به عنوان اثری سرگرم کننده و هم به عنوان آیینه ای برای نمایش رفتارهای اجتماعی مطرح باشد و خوانندگان را به تأملی دوباره در رفتارها، انتخاب ها و ارزش های خود وادارد.
در معرفی این اثر به نکاتی مانند فینالیست جایزه کتاب ملی سال 1957 اشاره شده است.




