خاطرات یک دیوانه

نبوغ زودرس، دیوانه کننده است و نابغه را در مرزهای ناپیدایش غرق می کند. گوستاو فلوبر، نابغه ای ست مغروق در نبوغ خویش که بی وقفه می نوشت ولی سرحدات کمالگرایی جنون آمیزش موجب می شد که نوشته هایش نسبت به هم عصرانش کم تر و گزیده تر باشد. دقت در جزئیات، انتخاب تک تک کلمه های هر جمله بر مبنای لحن، آهنگ و بستر روان شناختی یا فلسفی، سیاسی، تاریخی و...، نوشته های او را چنان یگانه و یکه تاز کرده که می توان گفت حتا تا همین امروز هم با نویسنده ای این چنین حساس و دقیق و سرشار از ایجاز روبرو نشده ایم. او که از کودکی و نوجوانی می نوشت، وسواس پر از شدتش گستره ی وسیعی را در خود جای می داد که از انتخاب کلمات نوشته هایش تا روابط فردی و اجتماعی و انتشار آثارش را در برمی گرفت. کتاب «خاطرات یک دیوانه و داستان های دیگر» مجموعه ای ست از داستان های شگرف که او از نوجوانی می نوشت ولی منتشر نمی کرد و خواندن هرکدام و دقت به تاریخ نوشته شدنشان، هر خواننده ای را در حیرت فرومی برد. سیزده داستان این کتاب، نمودی دقیق از دستاورد بزرگی ست که نوشتن به سبک فلوبر را نمایندگی می کنند؛ همه ی آن جهان عظیم و دقیق با جزئیات روان شناختی شخصیت ها در سپهر ورای تصوری که هنرمندانه، تاریخ و فلسفه را از چشم انداز اجتماع انسانی روایت می کنند، آن هم با تزریق دقیقشان به لایه های مختلف داستان ها.