خداحافظی طولانی

«خداحافظی طولانی» رمانی از ریموند چندلر است که در سال 1953 منتشر شد، ششمین رمان او با حضور بازپرس خصوصی فیلیپ مارلو است. برخی منتقدین آن را پایین تر از The Big Sleep یا Farewell، My Lovely می دانند، اما برخی دیگر آن را به عنوان بهترین کارهای او معرفی می کنند. چندلر در نامه ای به یکی از دوستان، این رمان را "بهترین کتاب من" نامید. این رمان به دلیل استفاده از داستانی گاراگاهی به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی و همچنین شامل عناصر اتوبیوگرافی از زندگی چندلر قابل توجه است. در سال 1955، این رمان جایزه ادگار بهترین رمان را دریافت کرد. بعدا به عنوان فیلمی با همین نام در سال 1973 اقتباس شد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده جایزه ادگار بهترین رمان سال 1955 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر به نظر می رسد چندلر قهرمانی آمریکایی ایجاد کرده است: خردمند، امیدوار، متفکر، پرماجرا، احساساتی، بدبین و و ریموند چندلر یکی از بهترین نویسندگان نثر قرن بیستم بود.... او مثل فرشته نوشت است تاکید می کنند.