خدمتکار و پروفسور

شخصیت اصلی مرد در رمان خدمتکار و پروفسور، یک پروفسور ریاضی توانمند با مشکلی عجیب است؛ پس از وارد آمدن ضربه ای به سرش، حافظه ی کوتاه مدت او فقط برای هشتاد دقیقه خاطرات را در خود نگه می دارد. شخصیت اصلی زن رمان، خدمتکاری زیرک و باهوش و مادر یک پسر ده ساله است و به منظور مراقبت از پروفسور استخدام شده است. هر روز صبح، پروفسور و خدمتکار برای بار اول به هم معرفی می شوند و این باعث شکل گیری رابطه ی زیبایی بین این دو می شود. اگرچه پروفسور نمی تواند برای مدتی طولانی خاطرات را به یاد داشته باشد (مغزش مانند کاستی است که هر هشتاد دقیقه پاک می شود)، ذهنش همچنان زنده و با معادلاتی ظریف و پیچیده از گذشته دم خور است. اعداد با همان نظم گویای خود، دنیایی آرامش بخش و شعرگونه را در مقابل چشمان خدمتکار و پسر کوچکش آشکار می سازند. پروفسور، قادر به کشف ارتباط میان ساده ترین کمیت ها است [مثل سایز کفش خدمتکار و بزرگی کهکشان] و این، با وجود از بین رفتن خاطرات، باعث نزدیکی عمیق زندگی این شخصیت ها می شود. رمان خدمتکار و پروفسور، داستانی جذاب درباره ی معنی زندگی کردن در لحظه و اکنون است و به معادلاتی عجیب می پردازد که توانایی ایجاد یک خانواده را دارند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده ی جایزه ی یومیوری سال 2003، فیلمی بر اساس این کتاب، به اسم معادله ی دوست داشتنی پروفسور و به کارگردانی تاکاشی کویزومی در سال 2006 ساخته شده است و برنده ی جایزه ی بوک بروز سال 2009 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر کتاب پروفسور وخدمتکار به شکل عجیبی جذاب است و با معما ها و لطافت طبعی مناسب، خواننده را در تمام مدت درگیر خود می کند، اوگاوا، در این رمان بدیع، حکایتی گزنده از زیبایی، عشق و رنج خلق کرده است و این رمان خواندنی با شخصیت های عجیب اما دوست داشتنی خود، لذت آموختن را در مخاطب برمی انگیزاند تاکید می کنند.