خواهران بانر

رمان «خواهران بانر» اثر «ادیت وارتون» از آن داستان هایی است که در ظاهر کوچک و محدود به زندگی دو خواهر خرازی فروش در نیویورک قرن نوزدهم می پردازد، اما در بطن خود نقدی وسیع تر بر جامعه ای بی رحم و سرمایه داری آمریکا دارد. خواهران بانر - آنا الیزا، بزرگ تر و فداکار و اولینا، کوچک تر و رویاپرداز - سال هاست در مغازه ی خرازی محقر زندگی و کار می کنند. زندگی آنها تکراری و تهی از هیجان است، تا اینکه آقای رامی، ساعت ساز مهاجر آلمانی، وارد صحنه می شود. در ابتدا نشانه هایی هست که گویی او عاشق آنا شده است، اما سرانجام دل در گرو اولینا می گذارد و با او ازدواج می کند. این ازدواج که می توانست مایه ی نجات خانواده بانر باشد، در حقیقت سرآغاز فروپاشی آنها می شود. آنا با بخشیدن پس انداز اندکش به عنوان هدیه ی عروسی، از لحاظ مالی و عاطفی تهی می شود و اولینا نیز پس از ازدواج با بیماری و بی سرانجامی به خانه بازمی گردد. این روایت به ظاهر ساده، لایه ای نمادین دارد. در این لایه مغازه ی کوچک خواهران، نماد فضایی محدود و خفه کننده است که زنان طبقه ی پایین در آن محصور بودند؛ فضایی که نه اجازه ی رشد فردی می دهد و نه مجالی برای تجربه ی عشق بی خطر باقی می گذارد. رامی، در این میان، فقط یک مرد مهاجر نیست، بلکه تصویر وعده های سرمایه داری و مدرنیته است؛ وعده هایی که در ابتدا امید و تغییر می نمایند اما در عمل چیزی جز فروپاشی و تنهایی نمی آورند. به همین دلیل، وارتون داستانش را نه به عنوان یک درام عاشقانه، بلکه به شکل تراژدی اجتماعی می نویسد؛ جایی که عشق به بن بست می رسد و خانواده نیز از هم می پاشد. خواندن خواهران بانر وقتی جالب تر می شود که آن را کنار زندگی خود وارتون بگذاریم. او زاده ی خانواده ای ثروتمند و سرشناس بود و در ظاهر همه چیز داشت، اما همواره از فشارها و محدودیت های جامعه ی طبقه بالا رنج می برد. وارتون به خوبی می دانست که زن بودن، چه در طبقه پایین و چه در اشرافیت، به معنای قربانی شدن در برابر ساختارهای اجتماعی است. همین شناخت باعث شد بتواند همدلی عمیقی با شخصیت هایی چون آنا و اولینا داشته باشد. در نهایت، خواهران بانر یادآور این است که حتی ساده ترین زندگی ها، وقتی در حصار نابرابری و بی عدالتی اجتماعی گرفتار می شوند، محکوم به تراژدی اند. این رمان کوتاه، آینه ای کوچک اما شفاف از جامعه ی سرمایه داری زمانه ی وارتون است؛ آینه ای که بازتابش هنوز هم در جهان امروز دیده می شود. رمان «خواهران بانر» به عنوان یکی از شاخص ترین آثار رئالیسم اجتماعی شناخته می شود و مطالعه ی آن برای علاقه مندان به ادبیات قرن نوزدهم، داستان های رئالیستی و همچنین ادبیات فمینیستی جالب توجه خواهد بود.