دانش محلی

اثر پیش رو با پیگیری ردپای قانون در سه سنت حقوقی اسلامی، ایندیایی و مالایی اندونزیایی در پی فهم آن است که قانون چه چیز هست و چه چیز باید باشد، چگونه تحقق یافته و آیا یک نوع تمایز قانونی هرگز وجود داشته است. همچنین با تحلیل تفاوت های این سنت ها در جهانی که دیگر محدود به سرزمین های باستانی رم و یونان نیست و سنت های حقوقی متضادی در سراسر آن در برابر هم صف آرایی کرده اند، به بررسی نقش آن ها در تحول قضاوت رویه مند می پردازد. «نگریستن به خودمان آن چنان که دیگران ما را نگاه می کنند، می تواند دریچهٔ چشم هایمان را باز کند. دیدن دیگران به عنوان کسانی که با ما ماهیتی مشترک دارند، اخلاقا بسیار پسندیده است. ولی از رهگذر دیدن خودمان در میان دیگران است که عظمت ذهن انسان خود را نشان می دهد. بدون این نوع نگاه، از عینیت چیزی جز خودستایی برنمی آید و رواداری تظاهری بیش نیست. انسان شناسی تفسیری اگر وظیفه ای کلی در جهان بر عهده داشته باشد، چیزی جز بازآموختن همین حقیقت گریزپا نیست. »