در ستایش ژان دارک

در آغاز سال 1429 آن گاه که اشغالگران انگلیسی نیمه از قلمرو فرانسه را در چنگ داشتند دخترکی روستایی به نام ژان دارک گویی از ناکجا ظهور کرد و آب رفته را به جوی بازگرداند. کریستین دوپیزان نخستین نویسنده ی زن حرفه ای در تاریخ اروپا و مدافع سرسخت شان و منزلت زنان، در ستایش ژان منظومه ای سرود که آخرین اثر عمر این بانوی ادیب به شمر می رود. «به باد دار: هر آن کس که یکسره به ناحق / از همگان خشم و خواری بیند / نباید که از قهر بخت در هراس افتد / خداوند / کسانی را از خاک برمی خیزاند /که نهال امید / در نهادشان می بالد. » در آغاز سال 1429 آن گاه که اشغالگران انگلیسی نیمه از قلمرو فرانسه را در چنگ داشتند دخترکی روستایی به نام ژان دارک گویی از ناکجا ظهور کرد و آب رفته را به جوی بازگرداند. کریستین دوپیزان نخستین نویسنده ی زن حرفه ای در تاریخ اروپا و مدافع سرسخت شان و منزلت زنان، در ستایش ژان منظومه ای سرود که آخرین اثر عمر این بانوی ادیب به شمر می رود. «به باد دار: هر آن کس که یکسره به ناحق / از همگان خشم و خواری بیند / نباید که از قهر بخت در هراس افتد / خداوند / کسانی را از خاک برمی خیزاند /که نهال امید / در نهادشان می بالد. »