در شب اسیر شده ام

کتاب «در شب اسیر شده ام» نوشته ی آنی ارنو، نویسنده فرانسوی و برنده ی جایزه نوبل ادبیات یک خاطره نویسی کوتاه است که نخستین بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. این اثر بر اساس یادداشت های روزانه ارنو طی سال های مراقبت از مادرش نوشته شده و روایت فروپاشی ذهنی و جسمی مادر بر اثر بیماری آلزایمر را ارائه می دهد. ارنو در این کتاب رابطه ی پیچیده و پر از احساسات متناقض خود با مادرش را در سال های آخر زندگی او بازتاب می دهد و مرزهای بین عشق، گناه و پذیرش را کاوش می کند. کتاب با ساختاری غیرخطی و شبیه یادداشت های ژورنالی پیش می رود و تغییرات تدریجی مادر ارنو را در طول بیماری به تصویر می کشد. در ابتدا ارنو تلاش می کند مراقبت خانگی از مادرش را بر عهده گیرد و با تمرین های ذهنی و حمایت عاطفی، روند زوال حافظه و سردرگمی او را کاهش دهد، اما این تلاش ها نتایج محدودی دارد و مادر کم کم توانایی شناخت، سخن گفتن و کنترل رفتارهای روزمره را از دست می دهد. با پیشرفت بیماری، مادر ارنو به آسایشگاه منتقل می شود و نویسنده جزئیات روزمره زندگی او در محیط جدید، از جمله بوی بیمارستان، مراقبت های جسمی و واکنش های مادر نسبت به حضورش را ثبت می کند. در این بخش رابطه ی مادر و دختر همراه با احساسات پیچیده ای چون خشم، عشق و شرم روایت می شود و ارنو نشان می دهد که چگونه بیماری می تواند هویت و استقلال یک فرد را تحت تأثیر قرار دهد. ارنو نوشتن را به عنوان ابزاری برای حفظ خاطرات و مقابله با تاریکی ناشی از بیماری و مرگ استفاده می کند. «در شب اسیر شده ام» روایتی صادقانه و مستندگونه از پیری، آلزایمر، رابطه ی مادر و دختر و مسائل مرتبط با حافظه و هویت است و بیشتر به دفترچه ای از مشاهده های انسانی شبیه است.