دست نوشته ها نمی سوزند

میخائیل بولگاکف در زمان حیاتش به ندرت چیزی از خود منتشر می کرد. یک ربع قرن پس از مرگ وی، شاهکار او، به نام مرشد و مارگاریتا، به کتاب جهان تبدیل شد. در کتاب دستنوشته ها نمی سوزند که عنوان آن جمله ای از یکی از آثار معروف خود بولگاکف است جی. ای. تی. کرتیس شرح مختصری از زندگی بولگاکوف را با استفاده از منابع اصلی، در میان سایر اسناد، یک نسخه ی کپی که شامل بخشی ز دفتر خاطرات بولگاکف بوده که دهه ها تصور می شده که گم شده و کشف نشده است، ارائه می دهد. این دفترچه خاطرات و همچین آنچه همسر سوم او در طول زندگی کابوس وار و مشروطش در هنگام پاکسازی استالینی ثبت می کند، از اجزای مهم این کتاب اند. دست نوشته ها نمی سوزند همچنین نامه های نوشته شده به استالین را نیز در برمیگرد، که در آن بگاکف از اینکه به او اجازه ی مهاجرت داده شده ابراز خوشحالی می شکند. همچنین کتاب دربردارنده ی نامه هایش به خواهر و برادرش. یادداشت های صمیمی اش به همسر دوم و سومش و نامه هایی به نویسندگان دیگر مانند گورکی و زامیاتین است.