دموکراسی پوتین

اینکه چه فرایندی طی شده و چه سازوکاری شکل گرفته تا یکی از اعضای کا. گ. ب به بالاترین درجه ی قدرت در روسیه برسد و نه فقط بیش از دو دهه بر رأس قدرت باشد بلکه شیوه ی حکمرانی و فرم سیاست ورزی اش به یکی از ایسم های علم سیاست افزوده شود، جای بحث و مداقه ی بسیار دارد. ولادیمیر پوتین از زمان به قدرت رسیدنش در 1998 یعنی درست هفت سال پس از فروپاشی شوروی، چنان به سرعت قدرت را در روسیه قبضه کرده و نفوذ قدرت و فرم سیاست ورزی اش را در میان همسایگان شرق و غرب و جنوب روسیه به خوبی گسترش داده، که امروز می توان روسیه را در همان مسیری دانست که چین قرار دارد و آمریکا تنها برابر این دو کشور است که در موضع ضعف قرار دارد. کتاب «دموکراسی پوتین؛ ایدئولوژی، افسانه و خشونت در قرن بیست ویکم» به واکاوی شیوه ی حکمرانی منحصربه فرد و موفق پوتین از دل مناسبات پیچیده ی قدرت و ثروت در روسیه ی پساشوروی می پردازد و روسیه ی پوتین را ورای خوانش غرب و به خاصه آمریکا، در واقعیت واقعا موجود این جغرافیا و فرهنگ دیده و تحلیل می کند. ولادیمیر تیسمانانو و کیت سی. لانگدن، نویسندگان کتاب دموکراسی پوتین، جنبه های گونه گون پوتینیسم را از منظر ایدئولوژی داخلی، سیاست خارجی، اقتصاد، فرهنگ و غیره بررسی کرده اند و با ریزبینی و نکته سنجی دلایل میل حکمرانان بسیاری از ممالک غیر غربی به شیوه های حکمرانی از جنس روسیه ی پوتین را نیز تشریح کرده اند.