دوران همدلی

کتاب « دوران همدلی» نوشته « فرانس د وال» توسط انتشارات مرکز به چاپ رسیده است. آیا ما حافظ برادرانمان هستیم؟ آیا غریزه ای برای شفقت داریم؟ یا همانطور که اغلب تصور می شود، ما فقط برای بقا و منافع خود روی زمین هستیم؟فرانس دووال با مطالعه رفتارهای اجتماعی در حیوانات، مانند پیوند و غریزه گله نشان می دهد که حیوانات – و انسان ها – «از پیش برنامه ریزی شده اند تا دست دراز کنند». او دریافته است که شامپانزه ها از جفت هایی که توسط پلنگ زخمی شده اند مراقبت می کنند، فیل ها به بچه های مضطرب «صدای آرامش بخش» می دهند، و دلفین ها از همراهان بیمار نزدیک سطح آب حمایت می کنند تا از غرق شدن آنها جلوگیری کنند. از روز اول، انسان ها حساسیت های ذاتی به چهره، بدن و صدا دارند. ما طوری طراحی شده ایم که نسبت به یکدیگر احساس داشته باشیم. نظریه دی وال با این فرض که انسان ها ذاتا خودخواه هستند، مغایرت دارد، که می توان آن را در زمینه های سیاست، حقوق و امور مالی مشاهده کرد. اما او خشم مردم از عدم همدلی دولت ایالات متحده در پی طوفان کاترینا را به عنوان یک تغییر چشم انداز قابل توجه ذکر می کند – تغییری که به باراک اوباما کمک کرد تا انتخاب شود و به عصر همدلی تبدیل شود. دووال پیشنهاد می کند از طریق درک بهتر ارزش بقای همدلی در تکامل، ما می توانیم با هم به سمت جامعه ای عادلانه تر بر اساس دیدگاه سخاوتمندانه تر و دقیق تر از طبیعت انسان پیش برویم. « دوران همدلی» که به نثر غیرمستقیم با انبوهی از حکایات، شوخ طبعی و هوشمندی تیزبینانه نوشته شده است، خواندنی ضروری برای روزگار ماست.

نکوداشت های این کتاب نیز بر با توجه به ماهیت بقای کسب و کار در دنیای رقابتی، فریاد د وال مبنی بر اینکه حرص و آز از بین رفته و همدلی وجود دارد، ممکن است صدایی باشد که همه ما باید بشنویم تاکید می کنند.