دون ژوان ۴۵

«دون ژوان» یا «دون خوان»، یکی از قوی ترین شخصیت های داستانی است که تابه حال خلق شده است. اینکه اولین بار چه کسی این شخصیت را به وجود آورد، به درستی مشخص نیست، ولی برخی معتقدند دون خوان اولین بار توسط تیرسود مولینا، راهب اخراجی کلیسا به وجود آمد. شخصیت دن ژوان چنان پرداخت کامل و درستی دارد که در روان شناسی به یکی از تیپ های شناخته شده اطلاق می گردد و افرادی که بروز چنین شخصیتی را نشان می دهند، دارای یک اختلال شخصیتی شدید بوده و با سندرم دون ژوان دست وپنجه نرم می کنند. امروز دون ژوان نه یک ترکیب اسمی که یک صفت مشهور در همه جای دنیا به حساب می آید؛ مثلا در زبان اسپانیایی به شخصیت زن باره و کسی که انحرافات شدید جنسی دارد گفته می شود. اولین اجرای دن ژوان به شکل اپرا و در دو پرده طراحی و اجرا شد. لورنزو د اپونته اپرا نامه ی آن را نوشت و ساختار موسیقی آن نیز توسط آهنگ ساز مشهور، ولفگانگ آمدئوس موتسارت نوشته شد. در این نمایش موزیکال، دن ژوان به عنوان نجیب زاده ای مغرور سعی در تصاحب تمام زنانی دارد که در اطرافش می بیند. این میل افراطی و غیراخلاقی در تصاحب زنان مجرد و متأهل گره داستانی را برای دون ژوان تنگ و تنگ تر می کند و در نهایت باعث نابودی این شخصیت می شود. اینکه پایان داستان چیست، شاید پس از دیدن و خواندن آثار مختلفی که بر اساس این شخصیت تابه حال ساخته شده است چندان غیرقابل پیش بینی نباشد، اما چگونگی پرداخت داستان جذابیت منحصربه فردی است که باعث می شود خواندن این اثر را هربار و به هرشکلی برای مخاطب جذاب کند.