دو نمایشنامه تجربی

این دو نمایش نامه حاصل یک نگاه تجربی در یک فاصله ی سی ساله است. گزارش محرمانه ی اکتاویو والدزرا در سال ۱۳۶۵ و در ۲۴ سالگی نوشتم که در زمستان ۱۳۶۶ اجرا شد. نوشتمش به نیت استفاده از ترفندهای شگفت انگیز نمایش نامه نویسانی چون آگوست استریندبرگ، تورنتون وایلدر، موری شیسگال و اکبر رادی؛ ادای دینی به این بزرگواران که قدم های موثری در ارتقای هنر نمایش نامه نویسی جهان و ایران برداشتند. سی سال بعد، در زمستان ۱۳۹۵، فرصتی پیش آمد تا باز هم در یک کار کارگاهی طولانی، نمایش دیگری را با گروه هنرجویان مهتاب نصیرپور به صحنه بیاورم با نام «بیست نمایش نامه ی کوتاه درباره ی سلفی». در این فاصله ی ۳۰ ساله، چیزهای بیشتری آموختم و این آموخته ها در پرداختن به موضوع نمایش نامه بسیار به کارم آمد. و برای من، گونه ای آزادی به همراه آورد در بازآفرینی پدیده ای به شدت تکراری به نام «سلفی».