رادیو گلف

"رادیو گلف" واپسین بخش از "چرخه ی پیتسبورگ" آگوست ویلسن است - مجموعه ای ده گانه که در آن، هر نمایشنامه صدای یک دهه از قرن بیستم را برای جامعه ی آفریقایی -آمریکایی به صحنه می برد. این آخرین پرده، در دهه ی ۱۹۹۰ می گذرد، زمانی که صدای پیشرفت با پژواک گذشته درمی آمیزد، و صداقت فردی در برابر خواسته های عمومی به چالش کشیده می شود. ویلسن در این اثر، با زبانی آمیخته از رئالیسم شاعرانه و بینشی اجتماعی، چرخه ی خود را با تأملی تلخ و پرشور به پایان می برد: آیا در سودای صعود، می توان ریشه ها را نادیده گرفت؟در دل روایت، هارموند ویلکس ایستاده - مردی تحصیل کرده، مدرن، و سودای شهرداری در سر دارد. با همراهی همسرش مامه و شریک تجاری اش روزولت هیکس، پروژه ای جاه طلبانه را برای نوسازی منطقه ی هیل کلید می زند؛ طرحی که نوید نظم، رونق و چهره ای نو به شهر می دهد. اما جرقه ای کوچک در اسناد ملک، او را درگیر گذشته ای می کند که با ساختمان ها دفن نشده اند. خانه ای قدیمی، شخصیتی به نام جوزف بارلو، و شبحی از خاطره، هارموند را با پرسشی عمیق روبه رو می سازند: مرز میان پیشرفت و خیانت به گذشته کجاست؟"رادیو گلف" پرسشی است درباره ی مسئولیت: نسبت ما با سرزمینی که در آن بالیده ایم، با مردمی که پیش از ما آمده اند، و با صدایی که پیشرفت از ما می طلبد، چیست؟ ویلسن در دل تضاد میان معماری نوین و خانه ای فراموش شده، میان جاه طلبی سیاسی و صداقت تاریخی، نقشه ای می کشد از کشمکش های هویتی در جهان پس از حقوق مدنی. هارموند، در تعقیب رویایی مدرن، ناگهان در آیینه ی گذشته ی محله اش خود را بازمی شناسد. ویلسن، با ظرافت، نشان می دهد که چگونه حذف فرهنگی می تواند در قالب پروژه های عمرانی پنهان شود، و چگونه هر حرکت به سوی آینده، بدون احترام به آنچه بوده، در نهایت به تهی بودن می انجامد. "رادیو گلف" همچنین به این می پردازد که رهبری واقعی، نه در سخنرانی ها، که در لحظه های سکوت و انتخاب های دشوار شکل می گیرد. "رادیو گلف" نمایشی است آرام اما عمیق، که با ضرب آهنگی درونی، پرونده ی "چرخه ی پیتسبورگ" را می بندد. نه با طنین طبل، که با صدای اندیشه ای صادق. آگوست ویلسن در آخرین اثرش، آینده را پیش رو می گذارد و می پرسد: برای رفتن، چه چیزهایی را می توانیم پشت سر بگذاریم؟ و چه چیزهایی را هرگز نباید؟ این نمایشنامه، نه فقط نقطه ی پایان، که نقطه ی تأملی است درخشان برای نسلی که میان یاد و فردا ایستاده اند.