راه گرسنگان

رمان راه گرسنگان نوشته ی بن اکری، در همان دهه ای که جایزه ی بوکر را کسب کرد، تبدیل به اثری کلاسیک شد. این رمان، همانند کتاب صد سال تنهایی اثر گابریل گارسیا مارکز، شیوه ی روایی درخشانی را با بینشی نو و بدیع ترکیب کرده و اثری بزرگ در ادبیات جهان بر جای می گذارد. راوی داستان، روح پسربچه ای به نام آزارو است که طبق فرهنگ قبیله ی یوروبا در نیجریه، در برزخی بین زندگی و مرگ قرار دارد. زندگی ای که آزارو برای خودش می بیند و حکایتی که تعریف می کند، سرشار است از غم و ناراحتی. اما او به شکل غیرقابل توضیحی با لبخندی بر لبانش به دنیا می آید. او دوباره به مرگ نزدیک می شود ولی عمرش به دنیا باقی می ماند. والدین مهربان و دلسوز آزارو اما، تمام مال و دارایی خود را برای نجات جان پسرشان صرف می کنند و فقیر می شوند. تنش موجود در دنیای زندگان با تمام خشونت ها و کشمکش های سیاسی اش، و وسوسه ی قلمرو بدون اظطراب و آرامش بخش مردگان، نیروی محرک و پیش ران داستان رمان راه گرسنگان است.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده ی جایزه ی من بوکر سال 1991 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر یک رمان اصیل آفریقایی، اثری خیره کننده، پر از تعلیق و به یاد ماندنی و موفقیتی چشم گیر برای هر نویسنده در هر زبانی تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز ماندگاری رویاها و خاطره ها را برجسته می کنند.