رهبری در سازمان ها

باید شکل، اندازه، حدود، و روش های عملکرد را تغییر دهیم. منابع محدوداند؛ ساختارهای سازمانی یکنواخت تر شده اند ؛ قدرت بهتر توزیع و تفویض شده است، کارکنان نیازمند انگیزه، جهت و اطمینان خاطراند. تغییر قدرت به نیاز فوری بدل شد؛ رهبری پاسخی مطلوب ارائه داد. سوالات «چرا رهبری و چرا حالا» با اینکه رهبری شامل چه چیزی است و زمینه متغیری که با نگاهی متفاوت به آن نگریسته می شود ارتباط تنگاتنگ دارد ؛ برای مثال، دغدغه رهبری را میتوان حداقل تا حدی با تمرکز بر فردگرایی تبیین کرد. تمرکز جدید بر موضوع رهبری در دهه های 1980 و1990 را حداقل تا بخشی می توان تجلی طرز فکر فردگرایی تفسیر کرد. در دهه گذشته تا پیشتر از آن علاقه بیشتری به جنبه های پیروی و رهبری خدمتگزار ابراز شده است. در بخش خصوصی، شرکت های بزرگ و منظم با پیشرفت شغلی ثابت و سنجیده از سلسله مراتبی روشن، جای خود را به شکل سازمانی تقلیل یافته، بدون لایه و تفویض شده دادند، دیری نپایید که برنامه ریزی شرکتی اعتبار خود را از دست داد ؛ افرادی (رهبران) که دارای بینش بودند جذب شدند ؛ مهارت های نرم رهبری نظیر الهام بخشی، بینش و خلاقیت برای مدیریت، که حالا عملیاتی و متمرکز بر نگهداری سیستم بود، مورد نیاز بود. تضاد میان رهبری و مدیریت که همواره در دوره ها، ارائه ها و ادبیات چند دهه گذشته مطرح می شود در این کتاب ترسیم شده است.