رهبری

هنری کیسینجر در این کتاب قانع کننده می نویسد: «رهبران در تقاطع دو محور فکر می کنند و عمل می کنند: اول، بین گذشته و آینده. دوم، بین ارزش ها و آرمان های پایدار کسانی که رهبری می کنند. آن ها باید آنچه را که می دانند، که لزوما برگرفته از گذشته است، با آنچه در مورد آینده شهودی دارند، که ذاتا حدسی و نامطمئن است، متعادل کنند. این درک شهودی از جهت است که رهبران را قادر می سازد تا اهدافی را تعیین کرده و استراتژی تعیین کنند. » کیسینجر در کتاب رهبری، زندگی شش رهبر خارق العاده را از طریق استراتژی های متمایز حکومت داری تحلیل می کند، که معتقد است آنها تجسم یافته اند. پس از جنگ جهانی دوم، کنراد آدناور آلمان شکست خورده و از نظر اخلاقی ورشکسته را با آنچه کیسینجر "استراتژی فروتنی" می نامد، به جامعه ملل بازگرداند. شارل دوگل فرانسه را در کنار متفقین پیروز قرار داد و با «استراتژی اراده» عظمت تاریخی آن را تجدید کرد. در طول جنگ سرد، ریچارد نیکسون با «استراتژی تعادل» به ایالات متحده مزیت ژئواستراتژیک داد. پس از بیست و پنج سال درگیری، انور سادات با «استراتژی تعالی» چشم اندازی از صلح را به خاورمیانه آورد. در مقابل احتمالات، لی کوان یو با «استراتژی تعالی» یک دولت شهر قدرتمند، سنگاپور را ایجاد کرد. و اگر چه بریتانیا در زمان روی کار آمدن مارگارت تاچر به عنوان «مرد بیمار اروپا» شناخته می شد، اما او روحیه و موقعیت بین المللی کشورش را با «استراتژی اعتقاد» تجدید کرد. برای هر یک از این مطالعات، کیسینجر ادراک تاریخی، تجربه عمومی و - چون او هر یک از موضوعات را می شناخت و در بسیاری از رویدادهایی که توصیف می کند شرکت داشت - دانش شخصی به ارمغان می آورد. رهبری با بینش ها و قضاوت هایی که فقط کیسینجر می توانست انجام دهد غنی می شود و با تأملات خود در مورد نظم جهانی و ضرورت رهبری امروز نتیجه می گیرد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر ترکیب آگاهی تاریخی، آشنایی شخصی با رهبران و تجربیات دیپلماتیک کیسینجر باعث می شود تا در مورد دولتمردان نمادین دوران جنگ سرد مطالعه ای قانع کننده داشته باشیم و یکی از افسانه ای ترین دیپلمات های آمریکا در این طرح های روشنگرانه از رهبران جهان روح را در دولت داری می یابد.... کیسینجر تحلیل های شفاف سیاست خود را با مشاهدات دست اول رنگارنگ القا می کند... تاکید می کنند.