روانشناسی آموزش مثبت

کتاب «روانشناسی آموزش مثبت» اثر ژاکلین نوریش، روایتی مستند و دقیق از ماجرایی در خصوص آموزش و پرورش به شیوه مارتین سلیگمن است. این کتاب به این پرسش پاسخ می دهد: اگر مدارس، علاوه بر آموزش مهارت های تحصیلی، به طور نظام مند به دانش آموزان مهارت های بهزیستی و شکوفایی را نیز بیاموزند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟این اثر، داستان واقعی مدرسه ی گرامر جیلانگ در استرالیا را روایت می کند، موسسه ای که با همکاری مستقیم دکتر مارتین سلیگمن، بنیان گذار روان شناسی مثبت نگر، تصمیم گرفت تا به اولین مدرسه ی جهان تبدیل شود که «آموزش مثبت نگر» را به عنوان یک استراتژی محوری در کل سازمان خود پیاده سازی می کند. این رویکرد، اصول روان شناسی مثبت نگر، به ویژه مدل بهزیستی PERMA (هیجان مثبت، درگیری و غرقگی، روابط، معنا و دستاورد) را برداشته و آن را در تاروپود یک نظام آموزشی ادغام می کند. کتاب را بسیار خاص تلقی می کنند چرا که مبتنی بر تجربه است. این تحول، یک برنامه ی جانبی یا کارگاه آخر هفته نبود، بلکه یک دگرگونی فرهنگی بود که تمام جنبه های زندگی مدرسه را در بر می گرفت. نوریش به تفصیل شرح می دهد که چگونه این مسائل به صورت یک رویکرد «کل-مدرسه ای»پیاده سازی شدند:آموزش صریح: مسائلی مانند مدل PERMA، تاب آوری، خوش بینی و ذهن آگاهی به طور مستقیم به دانش آموزان آموزش داده شد تا آن ها زبانی مشترک برای صحبت درباره ی بهزیستی داشته باشند. ادغام در برنامه درسی: معلمان آموزش دیدند تا این نکات را در دروس مختلف، از ادبیات و تاریخ گرفته تا علوم و ورزش، ادغام کنند. شناسایی توانمندی های منش: به دانش آموزان و معلمان کمک شد تا «توانمندی های منش» خود را شناسایی کرده و راه هایی برای به کارگیری بیشتر آن ها در زندگی روزمره بیابند. توانمندسازی کارکنان: بخش بزرگی از این پژوهش به آموزش و حمایت از معلمان و کارکنان مدرسه اختصاص داشت تا آن ها خودشان این اصول را زندگی کرده و سپس بتوانند آن را به دانش آموزان منتقل کنند. ارزش اصلی کتاب در این است که تئوری را به عمل تبدیل می کند. این اثر به مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی نشان می دهد که چگونه می توان یک چشم انداز بزرگ را به برنامه های درسی، سیاست های مدرسه و تعاملات روزمره بازتاب داد. «آموزش مثبت نگر» در نهایت، پژوهشی برای بازتعریف هدف آموزش و پرورش است. این اثر استدلال می کند که هدف نهایی مدارس نباید صرفا آماده کردن دانش آموزان برای امتحانات باشد، بلکه باید آن ها را برای یک زندگی معنادار، تاب آور و شکوفا مجهز کند.