روبات کامل جلد سوم

نام آیزاک آسیموف با ربات ها گره خورده؛ نه فقط چون از نخستین کسانی بود که به آن ها جان بخشید، بلکه چون تصویری از آینده ساخت که هنوز، آینده ی ماست. او ربات را نه به عنوان ابزار، بلکه به عنوان پرسش مطرح کرد: اگر ماشینی بتواند بیندیشد، انتخاب کند و حتی رویا ببیند، مرز انسان و غیرانسان کجاست؟آسیموف با سه قانون مشهور رباتیک، برای ربات ها اخلاق آفرید؛ اصولی که جهان علمی تخیلی را متحول کردند:1. آسیب به انسان ممنوع است. 2. فرمان برداری واجب است، مگر آن که آسیب زا باشد. 3. بقا مجاز است، مگر به قانون های پیشین. این قوانین ساده، زنجیره ای از پیچیده ترین داستان های اخلاقی و تکنولوژیک قرن بیستم را ساختند. در I, Robot، آسیموف نه از آینده، که از ما حرف می زند؛ از تصمیم هایی که حتی یک مغز دیجیتال هم در برابرشان درمی ماند. در The Rest of the Robots، ربات ها با جامعه وارد دیالوگ می شوند؛ گاه ناجی، گاه قاضی. در The Complete Robot، سی وهفت داستان، ربات را در نقش های تازه ای قرار می دهند؛ کارگر، فیلسوف، معترض. در Robot Dreams، رباتی خواب می بیند. آیا رویا امتیاز انسان است یا آغاز یک آگاهی دیگر؟در Robot Visions، آسیموف سراغ آینده هایی می رود که از دل حال متولد می شوند؛ با پرسشی ساده اما بنیادین: وقتی یک ماشین از ما داناتر و مهربان تر شد، چه کسی باید تصمیم بگیرد؟و در The Positronic Man، رباتی می خواهد انسان باشد - نه با تقلید، که با طلب حق زیستن. آسیموف ما را با این پرسش تنها می گذارد: ربات ها به چه چیزی نیاز دارند تا "خودآگاه" نامیده شوند؟ و ما برای انسانی ماندن، به چه چیزی نیاز داریم که آن ها نداشته باشند؟