روزگار سپری شده خانم گادنی

پیرزنی سالخورده پس از مرگ دختر بیمارش مدتی با خانواده پسرش زندگی می کند. اما به علت ناسازگاری، او را راهی خانه سالمندان می کنند. نگاه متفاوت خانم گادنی به اشیاء و آدم ها، درون گرایی او و زبان طنزگونه اش روایت اصلی اثر است که در لایه های زیرین روایت سوم شخص با ظرافت خاصی پنهان مانده است. پل بیلی در سال 1967 بخاطر نگارش این کتاب موفق به دریافت جوایز « سامرست موام » شد. او این رمان را در ۲۸ سالگی نوشت و جامعه ی ادبی دهه ۶۰ انگلستان را با شهرت زودهنگامش متوجه خود کرد. او در به تصویر کشیدن شخصیت های میانسال و پیر نبوغ منحصر به فردی دارد. قلم او با ظرافت تمام هزارتوی اندیشه و به ویژه احساس ها و عواطف این شخصیت ها را واکاوی می کند. « فیث گادنی » شخصیت اول کتاب در این رمان خود را در محیطی پر از شایعه، بدگویی، اجبار به جمع گرایی و رفتارهای کلیشه ای می یابد. همه از او می خواهند به وضع موجود عادت کند و اعتراضی نداشته باشد. او خود را در این میان تنها و غریبه حس می کند. اما جالب این جاست که چندان تلاش نمی کند تا خود را با گروه هماهنگ کند بلکه...