زمان و دیگری

"زمان و دیگری" شامل مجموعه ای از مقالات است که به عنوان سخنرانی در سال های 1946-1947 در کالج فیلسوفیک پاریس ارائه شده است، همراه با مقالات دیگری که به زمان، اجتماعی بودن و اخلاق می پردازند. این اثر، همراه با هستی و موجودات، اولین فرمول بندی از فلسفه خود لویناس را نشان می دهد که بعدا در آثار دیگر به طور کامل توسعه یافت. زمان و دیگری که با تحلیل وجود بدون موجودات آغاز می شود، سپس منشأ سوژه را توصیف می کند و از رویارویی آن با شخص دیگری عبور می کند. امانوئل لویناس، صدای اصلی اندیشه فلسفی قرن بیستم، در اواخر سال 1995 درگذشت. لویناس پس از مطالعه زیر نظر ادموند هوسرل و مارتین هایدگر در اواخر دهه 1920، به توسعه یک سیستم فلسفی پرداخت که اخلاق را در مرکز آن قرار می داد. نوشته های او بر چندین نسل از فیلسوفان فرانسوی، از جمله ژاک دریدا، تأثیر گذاشته و مخاطبان تحسین شده ای را در میان متکلمان به خود جلب کرده است. این کتاب برای اولین بار به عنوان مجموعه ای از سخنرانی ها در سال 1946/1947 در کالج فیلسوفیک، در فضای روشنفکرانه پاریس پس از جنگ ارائه شد. اولین فرمول بندی طولانی کتاب از فلسفه متافیزیک اخلاقی خود لویناس است. این نه تنها بیان روشنی از اندیشه اوست، بلکه بر موضوع اصلی فلسفه مدرن و معاصر متمرکز است: معنا و نقش زمان. این جلد همچنین شامل دو مقاله مهم لویناس در زمان، «قدیمی و جدید» (1980) و «دیاکرونی و بازنمایی» (1983) است.