زنی که می گوید نه!

«زنی که می گوید نه: زندگی فرانسواز ژیلو با و بدون پیکاسو» عنوان کتابی است از مالت هرویگ، روزنامه نگار و نویسنده ی آلمانی که زندگی فرانسواز ژیلو را از زاویه ای منحصربه فرد روایت می کند: عصیان در برابر یکی از بزرگ ترین و در عین حال ویرانگرترین نابغه های قرن بیستم. ژیلو در ۲۱ سالگی با پابلو پیکاسو، هنرمندی ۶۱ ساله و خودکامه آشنا شد و نزدیک به یک دهه در کنار او زندگی کرد. او دو فرزند به نام های کلود و پالوما از این رابطه داشت، اما برخلاف دیگر زنان زندگی پیکاسو، توانست «نه» بگوید و این رابطه را ترک کند. این کتاب که بر اساس گفت وگوهای اختصاصی هرویگ با ژیلو شکل گرفته، داستان استقلال و هویت هنری او را در سایه ی شهرت پیکاسو بررسی می کند. ژیلو در این اثر نه تنها به عنوان معشوقه ی سابق پیکاسو، بلکه به عنوان زنی معرفی می شود که توانست هویت خود را حفظ کند، مسیر هنری مستقل خود را بسازد و حتی کتاب معروف «زندگی با پیکاسو» را بنویسد. نویسنده برای ترسیم پرتره ی ژیلو از موقعیت آغازین مصاحبه های متعدد در آپارتمان ژیلو در نیویورک آغاز می کند تا لایه های مختلف زندگی این زن سرسخت را بازخوانی کند و به صورت رفت وبرگشت های زمانی میان دوران طلایی اما خفقان آور زندگی با پیکاسو در جنوب فرانسه و دهه های بعدی زندگی مستقل ژیلو به عنوان یک نقاش مقتدر پیش می رود. هرویگ نشان می دهد چطور ژیلو در تمام آن سال ها تلاش کرد تا برخلاف دیگر معشوقه های پیکاسو، اجازه ندهد خلاقیت و روحش توسط این هنرمند بزرگ بلعیده شود. او همچنین به چالش های ژیلو در حفظ هویت هنری خود در برابر شهرت و نفوذ پیکاسو می پردازد و تصویری از رابطه ای پیچیده را ترسیم می کند که در آن عشق و قدرت با یکدیگر آمیخته بودند. دغدغه ی اصلی کتاب، بازتعریف جایگاه فرانسواز ژیلو به عنوان یک هنرمند مستقل است، نه صرفا یکی از زن های متعدد در کارنامه ی عاطفی پیکاسو. نویسنده با کالبدشکافی روابط این دو نفر نشان می دهد که کلمه ی «نه» برای ژیلو یک ابزار بقا بوده است؛ عصیانی که پس از جدایی نیز ادامه یافت. پیکاسو پس از ترک شدن، تمام نفوذ خود را به کار بست تا گالری ها و جامعه ی هنری فرانسه ژیلو را طرد و بایکوت کنند، اما او تسلیم نشد، به آمریکا مهاجرت کرد و مسیر هنری خود را از نو ساخت. کتاب «زنی که می گوید نه» همچنین به مسائل گسترده تری مانند قدرت در روابط عاطفی، انتخاب های فردی و نقش زنان هنرمند در تاریخ هنر می پردازد. هرویگ با ارائه ی مصاحبه ها و خاطرات ژیلو، تصویری چندبعدی از او ارائه می دهد: زنی که نه تنها در برابر پیکاسو ایستادگی کرد، بلکه توانست زندگی حرفه ای و شخصی خود را به طور مستقل بسازد و به عنوان یک نویسنده و هنرمند موفق شناخته شود. قهرمان این اثر زنی است که با تکیه بر عزت نفس و هنر خود، در برابر یکی از بزرگ ترین اسطوره های زمانه اش می ایستد و ثابت می کند که زندگی واقعی او تازه پس از گفتن آن «نه» تاریخی آغاز شده است.