زیبایی شناسی نگارگری قدیم ایران

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، کتاب «زیبایی شناسی نگارگری قدیم ایران، در آرای صاحب نظران معاصر» در انتشارات سوره مهر منتشر شد. نویسنده این کتاب هادی بابایی فلاح، دانش آموخته دکتری رشته هنر اسلامی دانشگاه هنر اسلامی تبریز است. نگارگری قدیم ایران، عنوانی برای تصویرسازی های نفیس کتاب در جغرافیای تمدن ایران از شهر های بخارا و هرات تا تبریز و شیراز است. هنری که اوج گیری خود را از سده هشتم هجری قمری آغاز کرد و در سده دهم هجری به غنای هنری بی نظیری دست یافت. باشکوه ترین آثار نگارگری این بازه سیصد ساله به تصویرگری متون شاخص ادبی، بخصوص شاهنامه فردوسی، خمسه نظامی گنجوی و کلیات سعدی اختصاص داشته است. آثار باقیمانده از این بازه تاریخی، به دلیل هم نشینی با محتوای متون ادبی مهم تاریخ فرهنگ و تمدن ایرانی، نمود هایی عیان از مختصات روح ایرانی را بازتاب می دهند. برخی ویژگی های نگارگری قدیم ایران به دلیل عدم پیوستگی مستمر آن با دنیای امروز، برای بسیاری از مخاطبان و هنرشناسان معاصر غامض و غیر قابل درک است. کتاب حاضر با استناد به آرای پراکنده جمعی از مهمترین صاحبنظران معاصر ایران و جهان در حیطه نگارگری ایرانی، به این حوزه ورود کرده و فصل مشترک آرای غالب زیبایی شناختی آن ها را در ذیل هفده مولفه ارائه کرده است. به واسطه مطالعه این هفده مولفه هویتی و زیبایی شناختی، درک نسبتا کاملی از امور زیبا در نگارگری قدیم ایران به دست خواهد آمد. اموری که راهگشای افزایش درک هنرمندان، دانشجویان و علاقمندان به تاریخ هنر ایران نسبت به هنر های تجسمی اصیل ایرانی خواهد بود.