سریه

داستان «سریه» درواقع در میانه ی یک داستان دیگر از ذهنم سر برآورد. اول توجه نکردم و به کار رمان «شب و روز شکست خورده ها» ادامه دادم اما بعد از مدتی که در ذهنم بازی می کرد، شروع کرد به سرریز کردن در رمان «شب و روز شکست خورده ها» ناچار آن را متوقف کردم و «سریه» را شروع کردم با این امید که چند صفحه بعد دست از سرم بردارد ولی او قدم به قدم پر زورتر خودش را به نمایش گذاشت و حسابی دل مرا برد. «سریه» درواقع داستان زنی ست که با تمام ناکامی هایش می خواهد زنده بماند. غریزه ی زیستن در او چنان قدرتی دارد که وادارش می کند با پای شکسته و تن پیر و فرسوده به جنگ تقدیری که برایش نوشته اند برخیزد و لحظه به لحظه برای زنده نگاه داشتن امیدش دست به کاری بزند و در پایان هم خطاب به کوه بلندی که راهش را بسته است بغرد که: «از سر راهم برو کنار. »«سریه» حماسه ی شهامت و جنگندگی انسانی تنها در رویارویی با طبیعت بی رحم کوهستانی ست که روی در زمستان دارد و او با ابزارهایی که برای نبرد ساخته نشده اند، در مقابل طبیعت و اراده ی جمعی که به جرم پیری و بی کسی طردش کرده اند می ایستد و نشان می دهد که انسان امیدوار چه انگیزه و نیروی بی کرانی دارد برای زندگی کردن.