سفرنامه ی گالیور

سفرهای گالیور، هجویه ای به یاد ماندنی و جاودان از نویسنده ی بزرگ ایرلندی، جاناتان سویفت است و داستان مردی به نام لموئل گالیور را تعریف می کند که در آغاز، جراح بود و بعدها ناخدای چندین کشتی شد. این رمان، شناخته شده ترین کتاب سویفت بوده و اثری کلاسیک در ادبیات انگلیسی به حساب می آید. جاناتان سویفت در جایی درباره ی این کتاب گفته است: «سفرهای گالیور را نوشتم تا دنیا را از خواب غفلت بیدار کنم، نه که آن را منحرف سازم. » لموئل گالیور، پس از شکستن کشتی و سرگردان شدن در دریا، در جزیره ی لی لی پوت به هوش می آید؛ ساکنان این جزیره، مردمانی کوتاه قامت هستند که اندازه شان، دعواهایی که بر سر خوشتیپی و شهرت می کنند را بسیار خنده دار جلوه می دهد. ملاقات های گالیور با غول ها، اسب هایی فیلسوف مسلک و موجوداتی درنده خو، به او بینشی بهتر و عمیق تر درباره ی رفتارهای انسانی می بخشد. این هجویه ی طوفانی و گزنده از جاناتان سویفت، انسان را در تالار آینه های فکر، به عنوان گونه ای با رفتارهای بسیار متغیر و درنهایت همچون حیوانی ناطق به نمایش گذاشته و بازتابی بی پرده و روراست از انسان ها ارائه می دهد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو لیست برترین رمان های انگلیسی گاردین، فیلم هایی بر اساس این کتاب در سال های 1936 و 2010 ساخته شده است و به روایت اریش کستنر اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر ترکیبی درخشان از ماجراجویی، شوخی و فلسفه، سفرهای گالیور، یکی از ماندگارترین شاهکارهای ادبیات است و هجویه ی فراموش نشدنی سویفت تاکید می کنند.