سوء استفاده از حق

"سوء استفاده از حق" اثری است به قلم "حمید بهرامی احمدی" که در آن یک "م‍طال‍ع‍ه ت‍طب‍ی‍ق‍ی در ح‍ق‍وق اس‍لام و دی‍گ‍ر ن‍ظام‍ه‍ای ح‍ق‍وق‍ی" صورت گرفته است. نگارنده انواع نظریه ها و مدل های اجرا شده پیرامون مفهوم "سوء استفاده از حق" را در این کتاب معرفی کرده و عکس العمل ها نسبت به این نظریات را نیز مورد بررسی قرار داده است. وی ابتدا با ارائه ی یک بک گراند تاریخی از مبانی نظریه ی "سوء استفاده از حق"، آن را در حقوق رم قدیم، اسلام، فرانسه و کامان لا بررسی می کند و ظهور و تحول "سوء استفاده از حق" را طی زمان تشریح می کند که طی آن، بازتاب نظریات مداخله گرانه و آزادیخواهانه، عکس العمل مجلس لردان، رد این نظریه در دعوای آلن – فلد و تجدید حیات نظریه "سوء استفاده از حق" در قالب نظریه محدود توطئه، معرفی می شوند. "حمید بهرامی احمدی" با برشمردن معیارهای "سوء استفاده از حق"، طی مباحثی، استاندارد حقوقی، تقصیر در اعمال حقوق، قصد اضرار و غایت اجتماعی حقوق را توصیف می کند و این کار را گاه به طور اختصاصی در یک کشور و گاه به شکلی اجمالی در نظام حقوقی کشورهای مختلف زیر ذره بین می‎برد. در ارائه ی نظریات پیرامون "سوء استفاده از حق" در حوزه ی حقوق اسلام، مولف نظریات مالک بن انس، ابوحنیفه و شاگردانش، شافعی، غزالی و شمس الدین محمد ابن قیم را گردآوری کرده که موقعیت مناسبی را جهت اجرای یک "م‍طال‍ع‍ه ت‍طب‍ی‍ق‍ی در ح‍ق‍وق اس‍لام و دی‍گ‍ر ن‍ظام‍ه‍ای ح‍ق‍وق‍ی" فراهم می کند. "حمید بهرامی احمدی" از بررسی معیار "سوء استفاده از حق" در محدوده‎ی قوانین حقوقی ایران نیز غافل نشده و به شیوه ای مختصر، به قوانین موضوعه و ضرورت یا عدم ضرورت وجود قصد اضرار و همچنین توجه به غایات حقوق پرداخته است.