سوفوکلس و فلسفه

او به یقین مهم ترین نمایشنامه نویس تمام دوران است. هم از منظر اولین بودنش در خلق نمایشنامه هایی که کمال تکنیکی شان تا ابد سرآمدشان کرده، هم از منظر عظمت و پیچیدگی فلسفی ای که از درون لایه های مختلف این آثار هویدا شده و می شوند! سوفوکلسی که ما امروز می شناسیم، حاصل شناختی ست که از هفت تراژدی باقی مانده از او به دست آمده، درحالی که او 120 نمایشنامه نوشت و حتی 18 تایشان در جشنواره های نمایش تراژیک آتن پیروز شدند و همین نشان می ‎دهد که وقتی از سوفوکلس حرف می زنیم، منظورمان چه غول ادبی بی نظیری ست. کسی که با کمتر از پنج درصد از نمایشنامه هایی که نوشته و به دست ما رسیده، این چنین بر سریر قدرت بزرگ ترین و تأثیرگزارترین نمیشنامه نویس همه ی اعصار نشسته است. دامنه ی تأثیر این تراژدی نویس کلونوسی به حدی ست که علاوه بر هنر و ادبیات، بخش بزرگی از فلسفه و روانکاوی نیز بر بنیان نوشته های او استوار شده اند. کتاب «سوفوکلس و فلسفه» مجموعه جستاری ست نوشته ی جمعی از مهم ترین نظری پردازان، منتقدان و فیلسوفان هنر که هرکدام از نظرگاهی بدیع به سه نمایشنامه ی ادیپوس پرداخته اند. متن هایی از نوئل کرول، پل وودراف، سی. دی. ریو، پترجی. آرزندورف و... که ادیپوس و سرنوشت تراژیکش را در نمایشنامه های مشهور به «افسانه های تبای» بررسی کرده و نور عمیقا روشنگری به آن ها انداخته و دریچه هایی نو گشوده اند. خواندن سوفوکلس و فلسفه برای اهل نظر، به خاصه دوست داران تئاتر، ادبیات، سینما، تاریخ، اسطوره و فلسفه، راه گشا و لذت بخش خواهد بود و می شود به هر دوست دار هنری توصیه اش کرد.