سپهر مهر

سپهر مهر (سرگذشت شعر فارسی در یک کالج آمریکایی) نام کتابی است که به همت محمدجعفر امیر محلاتی گردآوری شده است. دوازده دانشجوی دانشگاه ابرلین در تهیه این کتاب نقش داشته اند. طناز لایق نیز سپهر مهر را به فارسی ترجمه کرده است. شعر فارسی بی اغراق عالی ترین تولید تمدن ایرانی است، هرچند فرش یا غذای ایرانی نیز در میان تمدن های زنده ی موجود غیرقابل رقابت اند. اینکه چرا شعر فارسی در ادب جهانی همطرازی ندارد و برای سروده های حافظ و سعدی و مولانا بدیلی نمی توان یافت سوالی است که کتاب حاضر در پی پاسخگویی به آن است. در این کتاب دوازده دانشجوی بین المللی و نوجوان سال اولی در یک کالج آمریکایی نظریات خود را راجع به حکمت های موجز جاودان خردها و هنرهای فاخر نهفته در اشعار فارسی ابراز داشته و مجموعه ای خواندنی برای علاقه مندان به میراث های تمدنی پدید آورده اند. در مطلع کتاب سپهر مهر به قلم دکتر محلاتی می خوانیم:در طول هفده سالی که در کالج ابرلین در ایالات متحد درس گفته ام هر بار به بهانه ای به دانشجویان خاطرنشان ساخته ام که از میان همه ی خروجی های فرهنگی تمدن ایرانی، در سه ساحت خاص این خروجی ها در سراسر جهان بی رقیبند، شعر، فرش و غذا. در میان این سه پدیده شعر پارسی بر تارک همه ی تولیدات تاریخی-فرهنگی می درخشد. به دیگر بیان شعر پارسی بی اغراق عالی ترین تولید تمدن ایرانی است. این مدعای کلان شواهد بسیاری در طول تاریخ دارد... سپهر مهر (سرگذشت شعر فارسی در یک کالج آمریکایی) نام کتابی است که به همت محمدجعفر امیر محلاتی گردآوری شده است. دوازده دانشجوی دانشگاه ابرلین در تهیه این کتاب نقش داشته اند. طناز لایق نیز سپهر مهر را به فارسی ترجمه کرده است. شعر فارسی بی اغراق عالی ترین تولید تمدن ایرانی است، هرچند فرش یا غذای ایرانی نیز در میان تمدن های زنده ی موجود غیرقابل رقابت اند. اینکه چرا شعر فارسی در ادب جهانی همطرازی ندارد و برای سروده های حافظ و سعدی و مولانا بدیلی نمی توان یافت سوالی است که کتاب حاضر در پی پاسخگویی به آن است. در این کتاب دوازده دانشجوی بین المللی و نوجوان سال اولی در یک کالج آمریکایی نظریات خود را راجع به حکمت های موجز جاودان خردها و هنرهای فاخر نهفته در اشعار فارسی ابراز داشته و مجموعه ای خواندنی برای علاقه مندان به میراث های تمدنی پدید آورده اند. در مطلع کتاب سپهر مهر به قلم دکتر محلاتی می خوانیم: در طول هفده سالی که در کالج ابرلین در ایالات متحد درس گفته ام هر بار به بهانه ای به دانشجویان خاطرنشان ساخته ام که از میان همه ی خروجی های فرهنگی تمدن ایرانی، در سه ساحت خاص این خروجی ها در سراسر جهان بی رقیبند، شعر، فرش و غذا. در میان این سه پدیده شعر پارسی بر تارک همه ی تولیدات تاریخی-فرهنگی می درخشد. به دیگر بیان شعر پارسی بی اغراق عالی ترین تولید تمدن ایرانی است. این مدعای کلان شواهد بسیاری در طول تاریخ دارد...